Κανονικά θα λειτουργήσουν μετά τις γιορτές τα σχολεία σε όλη την Δ.Μακεδονία

Μετά την απόφαση (ΑΠ 248/3-1-2013) του Υπουργού Εσωτερικών κ. Ευρυπίδη Στυλιανίδη να προχωρήσει στην κατανομή ποσού 20.000.000 € από τους ΚΑΠ έτους 2013 σε όλους τους Δήμους της χώρας, για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών και λοιπών γενικών δαπανών των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και ποσού 5.000.000 € το οποίο αποδίδεται στους Δήμους της Α΄ και Β΄ ζώνης όπως αυτές καθορίστηκαν από το Υπουργείο Οικονομικών (η Δυτική Μακεδονία ανήκει στην Α΄ ζώνη) αποκλειστικά και μόνο για την κάλυψη δαπανών θέρμανσης, οι Δήμαρχοι της Δυτικής Μακεδονίας απεφάσισαν να μην υλοποιήσουν την από 19/12/2012 απόφασή τους και να λειτουργήσουν μετά τις γιορτές τα σχολεία της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας κανονικά.

Επιπλέον επισημαίνουν ότι το ζήτημα του κόστους λειτουργίας των σχολείων στη Δυτική Μακεδονία με τις εξαιρετικά δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες και τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ριζικά και αποτελεσματικά για να μην δημιουργούνται στο μέλλον παρόμοιες καταστάσεις.

 

 

                                                                                                                Με εκτίμηση

Η Πρόεδρος της ΠΕΔ Δυτ. Μακεδονίας

ΒΡΥΖΙΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Δήμαρχος Εορδαίας

Δημοσιεύτηκε απο τον στις 4,Ιανουαρίου, 2013, 2:32 μμ. στις Κατηγορίες HOT - ΕΙΔΗΣΕΙΣ, photos, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Δ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ. Νπορείτε να παρακολουθείσετε τισ απαντήσεις επι του άρθρου απο RSS 2.0. Παρακαλούμε σχολιάστε το άρθρο...( ή αφήστε σύνδεσμο trackback)

4 σχόλια για “Κανονικά θα λειτουργήσουν μετά τις γιορτές τα σχολεία σε όλη την Δ.Μακεδονία”

  1. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΟΥΤΑΝΑ

    Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΡΕΟΣ

    Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε ευνοϊκά περιθώρια αποπληρωμής στον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
    Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

    Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:

    Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
    Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
    ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.

    Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
    Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

    Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;
    Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να ” ξετινάξει” μία χώρα;
    Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;
    Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;
    Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
    Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
    Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
    Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
    Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!
    Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;
    Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;
    Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;
    Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;
    Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

    Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;
    Ο πλήρης κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ
    ΠΗΓΗ: ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

    http://mykoniato.blogspot.co.uk/2011/07/blog-post_8058.html

  2. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΟΥΤΑΝΑ

    Ο εντιμότερος κλέφτης

    Κάποια πράγματα στη ζωή είναι σταθερές. Πέρα από φυσικές σταθερές στις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να επέμβει υπάρχουν και κάποιες σταθερές με τις οποίες μαθαίνουμε να ζούμε. Μπορείτε να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς την ύπαρξη του χρήματος; Αν το σκεφτεί κανείς όμως, το χρήμα δεν είναι παρά ένα εφεύρημα των ανθρώπων με αρχικό σκοπό να διευκολύνει τις συναλλαγές. Έστω, λοιπόν, ότι έτσι είναι. Υπάρχει όμως και άλλη μία σταθερά η οποία δεν αμφισβητείται στις μέρες μας. Αναφέρομαι στον τόκο που παράγει ένα επιτόκιο. Η αντίληψη που έχουμε για αυτό είναι επίσης σταθερή. Ο τόκος υπάρχει όπως υπάρχει και το χρήμα, πάνε μαζί. Το ξέρουμε, το μαθαίνουμε, μεγαλώνουμε με αυτό, το αποδεχόμαστε (όπως αποδεχόμαστε τον φόρο) και καταλήγει να είναι μια σταθερά της οικονομικής ζωής. Κι όμως, δεν ήταν πάντα έτσι. Ή μάλλον δεν ήταν πάντα τόσο νόμιμος και αποδεκτός όπως σήμερα.

    Τα βιβλικά χρόνια, στο Ισραήλ, ήταν ενάντια στον Μωσαϊκό Νόμο να χρεώνονται επιτόκια σε ιδιωτικά δάνεια. Κατά την εποχή του Μεσαίωνα η θεώρηση του χρόνου ερχόταν σε πλήρη εξάρτηση με τα θεία αφού ως ιδιοκτήτης του χρόνου λογιζόταν ο Θεός. Ο Θωμάς Ακινάτης υποστήριζε πως η χρήση επιτοκίου ήταν λάθος δεδομένου ότι οδηγούσε σε διπλή χρέωση αναφορικά και με το είδος δανεισμού αλλά και με τη χρήση του κάτι που η εκκλησία θεωρούσε ως αμάρτημα – το αμάρτημα της τοκογλυφίας. Αυτή η αντίληψη εγκαταλείφθηκε σταδιακά καθώς η Ευρώπη εισερχόταν στην Βιομηχανική Επανάσταση.
    Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήδη από το 1139 με απόφαση του Πάπα Ιννοκέντιου του δεύτερου, καταδίκαζε την αποπληρωμή δανείου με περισσότερα λεφτά από αυτά που είχαν αρχικά δανειστεί. Η οποιαδήποτε πράξη σχετική με τοκογλυφία ήταν άμεσα καταδικαστέα – ήταν αιρετική για να μιλάμε και με όρους της εποχής εκείνης. Στα μεσαιωνικά χρόνια η έννοια της χορήγησης δανείου ήταν εντελώς διαφορετική. Γινόταν αποδεκτό μόνο κάτω από ειδικές συνθήκες όπως μία κακή σοδειά ή μια καταστροφή από φωτιά. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν ηθικά δυσμενές το να χρεωθεί τόκος. Επίσης, έφερνε ηθικές αναστολές με δεδομένο ότι δεν υπήρχε η παραγωγή φυσικών αγαθών στη μέση. Ο δανεισμός γινόταν ώστε να διορθωθεί μια κακοτυχία και όχι ώστε να προκύψουν αγαθά ως πληρωμή. Η πράξη του δανεισμού δηλαδή δεν ήταν παραγωγική αλλά θέμα επιβίωσης (αυτό θυμίζει λίγο σύγχρονη Ελλάδα…). Ανάλογη στάση απέναντι στον τόκο διατηρούσε και ο Ισλαμισμός. Υποστηριζόταν μάλιστα ότι το Κοράνι ξεκάθαρα απέρριπτε τη χρήση επιτοκίων (το ποια σούρα μπορεί να το έγραφαν αυτό δεν ξέρω – άλλωστε όπως όλα τα βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου επιδέχονται διάφορες ερμηνείες).
    Στα χρόνια της Αναγέννησης, η αύξηση της κινητικότητας του πληθυσμού και η ανάπτυξη του εμπορίου οδήγησε σε μια άνθιση των δουλειών. Οι συναλλακτικές σχέσεις και η επακόλουθη έκρηξη στις πράξεις χρηματοοικονομικού περιεχομένου έφερε το επιτόκιο σε πρώτο πλάνο. Οι Ισπανοί που έκοβαν και έραβαν τότε άρχισαν να αποδέχονται υπό συνθήκες τον τόκο:
    Αν ο δανειζόμενος έβγαινε ωφελημένος από τον δανεισμό οπότε ήταν λογικό να πληρώσει ένα αντίτιμο έναντι του ρίσκου που ανέλαβε ο δανειστής.
    Επίσης, άρχισαν τότε οι οικονομολόγοι της εποχής να αναλογίζονται το κόστος ευκαιρίας. Ότι δηλαδή η χορήγηση ενός δανείου στερούσε από τον δανειστή τη δυνατότητα να κάνει διαφορετική χρήση των κεφαλαίων του επενδυτικά. Οπότε θα έπρεπε να «αποζημιωθεί» κατά μία έννοια από τον δανειζόμενο για διαφυγόντα κέρδη μιας και το κεφάλαιο δανείστηκε σε εκείνον. Ο τόκος ήταν αυτή η αποζημίωση.
    Το χρήμα το ίδιο άρχισε να θεωρείται ένα εμπορευματικό είδος. Με αυτή την έννοια η χρήση των χρημάτων του δανειστή από τον δανειζόμενο προς όφελός του θα έπρεπε να γίνει με ένα «ενοίκιο». Σα να σου δανείζω τα εργαλεία μου επί πληρωμή για να επισκευάσεις το αυτοκίνητό σου, ας πούμε. Η πληρωμή μου όταν τα εργαλεία είναι το ίδιο το χρήμα είναι ο τόκος.
    Τέλος, άρχισε η εισαγωγή της έννοιας του χρόνου στο δάνειο. Από δύο πράγματα ίσης αξίας ο καθένας θα προτιμούσε αυτό που μπορεί να έχει γρηγορότερα. Δανείζοντας τα χρήματα του στερείται την άμεση απόκτηση αυτού του πράγματος. Ο τόκος είναι το αντάλλαγμα για την καθυστερημένη απόκτηση του χρονικά αφού στο διάστημα του δανεισμού, ο δανειστής δεν μπορεί να αποκτήσει το αγαθό που θα προτιμούσε να αποκτήσει νωρίτερα.
    Από οικονομικής άποψης το επιτόκιο αντιπροσωπεύει το κόστος κεφαλαίου και υπάγεται στον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης καθώς και στη διάθεση ρευστότητας. Η πρώτη απόπειρα από κεντρική τράπεζα να ελέγξει τα επιτόκια μέσω της προσφοράς χρήματος και ρευστότητας έγινε μόλις το 1847 από την Γαλλική Κεντρική Τράπεζα. Σταδιακά το ενδιαφέρον για το επιτόκιο και τις κοινωνικές του επιπτώσεις έγινε αντικείμενο μελέτης και οικονομολόγοι ξεκίνησαν να ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Πρωτοπόροι θεωρούνται οι Adam Smith, Jeremy Bentham και ο Victor de Riqueti, ο Μαρκήσιος του Mirabeau. Ταυτόχρονα δηλαδή με τη γέννηση της κλασικής σχολής της οικονομικής σκέψης. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Irving Fisher διαχώρισε τις έννοιες του ονομαστικού επιτοκίου και του πραγματικού επιτοκίου. Από τότε υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκτιμήσεις και θεωρήσεις περί του επιτοκίου.
    Δεδομένο είναι ότι όσο προχωρά η οικονομική σκέψη κάποια πράγματα παγιώνονται. Αυτά δεν προκύπτουν από μόνα τους. Η οικονομική θεωρία σχετίζεται με τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση. Θα ήταν αδύνατο ο Keynes να είχε την ίδια οικονομική θεώρηση αν είχε γεννηθεί στον Μεσαίωνα – σε μια εποχή άκρατης θεοκρατίας η οποία άφηνε το στίγμα της και στην οικονομική σκέψη. Και γυρνώντας στα αρχικά λεγόμενα του παρόντος γίνεται απολύτως κατανοητό πως σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία με αναπτυγμένη εμπορική δραστηριότητα και σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τον πλουτισμό και το κυνήγι αυτού, ο τόκος είναι πλήρως νομιμοποιημένος και αποδεκτός.
    Φανταστείτε ότι ο κόσμος αποτελείται από 4 μέρη. Έναν πολύ πλούσιο, 1 πλούσιο, 1 μέσο και 1 φτωχό. Κυκλοφορούν 100 νομισματικές μονάδες που κατανέμονται ως εξής: 55 ο πάμπλουτος, 25 ο πλούσιος, 15 ο μέσος και 5 ο φτωχός, σύνολο 100. Ας υποθέσουμε ότι ο πλούσιος δανείζεται 10 ν.μ. για να επενδύσει από τον πάμπλουτο. Ο μέσος δανείζεται 5 ν.μ. για να καταναλώσει από τον πλούσιο. Ο φτωχός δανείζεται 2 ν.μ. από τον μέσο για να επιβιώσει. Σε όλους τους δανεισμούς υπάρχει ένα επιτόκιο 10%. Οπότε ο φτωχός πρέπει να αποπληρώσει 2,2 ν.μ., ο μέσος 5,5 ν.μ., ο πλούσιος 11. Σύνολο 18,7 ν.μ.
    Ας υποθέσουμε ότι όλοι μπόρεσαν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Όμως ο τόκος έχει δημιουργήσει 18,7 ν.μ. αντί για 17 που δανείστηκαν εξαρχής. Με δεδομένο ότι υπήρχαν 100 ν.μ. στην αρχή αυτό είναι αδύνατο αφού θα έπρεπε να υπάρχουν 100 και 1,7 ν.μ. Οπότε; Είναι σίγουρο ότι κάποιος δεν θα μπορεί να αποπληρώσει το δάνειο. Εναλλακτικά; Εισαγουμε κάποιον να ελέγχει το χρήμα. Αυτός αποφασίζει να διαθέσει επιπλέον 1,7 ν.μ. Τώρα μπορεί να γίνει η αποπληρώμη. Αλλά πως έκοψε αυτό το1,7; Με τόκο. Που χρωστάει; Στον υπεύθυνο κοπής…
    Ας υποθέσουμε ότι κάποιος από την δανειακή αλυσίδα δεν μπορεί να αποπληρώσει το χρέος του. Έστω ότι αυτός είναι ο φτωχός που δανείστηκε 2 ν.μ. από τον μέσο. Ο μέσος τώρα για να καλύψει το δικό του χρέος θα πρέπει να ξεπληρώσει τα δανεικά του έχοντας χάσει 2 ν.μ. Οπότε γίνεται φτωχότερος. Προφανώς όσο πιο ψηλά είναι η κλίμακα που θα παρουσιαστεί το πρόβλημα αποπληρωμής τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ζημιά και οι προεκτάσεις της. Ποιος κερδίζει από όλο αυτό; Ο υπεύθυνος κοπής…
    Θέλω να καταλήξω στο εξής. Ότι η ύπαρξη του τόκου εξαρχής καθορίζει το γεγονός ότι κάποιοι δεν θα τα καταφέρουν αφού τα λεφτά δεν φτάνουν για όλους ειδικά αν ανατοκιστούν. Αυτοί μέσω του δανεισμού γίνονται υπόδουλοι του τόκου. Σταδιακά όσο περισσότεροι έχουν πρόβλημα τόσο περισσότεροι υποδουλώνονται. Φτάσαμε στις μέρες μας ολόκληρα κράτη να είναι υπόδουλα στις κεντρικές τράπεζες. Αυτές είναι οι μεγάλες κερδισμένες. Είναι ο πρώτος δανειστής. Παίρνουν ένα χαρτί, το ομόλογο, που λέει με τι τόκο θα τυπώσουν το απαιτούμενο κάθε φορά χρήμα από το κράτος. Αν το κράτος φανεί συνεπές θα γίνουν πλουσιότερες κατά τον τόκο. Αν το κράτος φανεί ασυνεπές θα μεγαλώσει η εξάρτηση του κράτους από αυτές. Ο τόκος παράγει χρέη και τα χρέη παράγουν μεγαλύτερα χρέη. Σε αυτή την πορεία κάποιοι θα πτωχεύσουν, κάποιοι θα καταστραφούν, κάποια χρέη θα διαγραφούν με αντάλλαγμα την υποδούλωση, πολιτική, οικονομική, κάθε είδους. Είναι ένας αγώνας που κερδίζει εκείνος που θα μείνει τελευταίος. Οι «συνωμοσιολόγοι» που μιλούν για μια παγκόσμια κεντρική τράπεζα που στο μέλλον θα ελέγχει τα πάντα μάλλον δεν απέχουν πολύ από την αλήθεια…
    πηγη

    http://mykoniato.blogspot.co.uk/2011/07/blog-post_4747.html

  3. ΕΙΜΑΙ ΜΑΣΟΝΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΝΩ ΘΕΡΑΠΕΙΑ!!!

    Μασονία: Φρικτοί Όρκοι για Τυφλή Υπακοή

    «Το πρώτο καθήκον κάθε Μασόνου είναι η υπακοή στις εντολές του Διδασκάλου. Το πνεύμα αυτό της άμεσης υπακοής και υποταγής στις αρχές, αποτελεί την μεγαλύτερη ασφάλεια για το‘Ίδρυμα’.

    Ο Ελευθεροτεκτονισμός μοιάζει περισσότερο με στρατιωτική παρά με πολιτική οργάνωση. Η διαταγή πρέπει να εκτελείται αμέσως. Ο χαρακτήρας της και οι συνεπειές της ίσως γίνουν αντικείμενα συστηματικής έρευνας. Ο Μασονικός κανόνας υπακοής μοιάζει με την ναυτική προσταγή «Υπάκουσε στις διαταγές ακόμη και αν καταστρέφουν τους δικούς μας» (Εγκυκλοπαίδεια του Ελευθεροτεκτονισμού του Μακί σ. 525)»

    Έτσι ένας Μασόνος ορκίζεται τυφλή υπακοή χωρίς να έχει και την ελάχιστη γνώση για το τι είναι αυτό στο οποίο ορκίζεται. Οι όρκοι που δίδουν οι υποψήφιοι στους τρείς πρώτους βαθμούς είναι οι κατωτέρω:

    Μαθητεύομενος (Πρώτος βαθμός)

    «Υπόσχομαι και ορκίζομαι μετά σοβαρότητας και ειλικρίνειας χωρίς διφορούμενα και επιφιλάξεις η υπεκφυγές τα εξής: δεσμέυομαι να μην υπάρχει μικρότερη ποινή από να κοπει ο λαιμός μου απ’ άκρη σ’ άκρη, να ξεριζωθεί η γλώσσα μου από την ρίζα της και το σώμα μου να ταφεί στη χοντρή άμμο της θαλάσσης όπου η παλίρροια και η άμπωτη καλύπτει και αποκαλύπτει το σημείο αυτό δυο φορές το εικοσιτετράωρο, γι’ αυτό βοήθησε με Θεέ και κρατησέ με σταθερό στην ακλόνητη πραγματοποίηση του παρόντος (Κάπταιν Γουίλιαμ Μόργκαν, ‘Εικονογραφήσεις της Μασoνίας’ σσ.21-22)». Η Ελληνική έκδοση κυκλοφορεί με τον τίτλο “Τα μυστήρια των Μασόνων” του Leo TaxilΕκδόσεις Μακρή).

    (Δεύτερος Βαθμός)

    «. . .δεσμεύομαι να μην υπάρχει μικρότερη ποινή από το να ανοιχτεί το στήθος μου και να ξεριζωθεί η καρδία μου και τα σπλάχνα μου να βγούν από μέσα και να ριφθούν από το αριστερό μου ώμο, να μεταφερθούν στην Κοιλάδα του Γιεχοσαφάτ, όπου να γίνουν τροφή των άγριων θηρίων του τόπου αυτού και των αρπακτικών πτηνών του αέρα εάν αποδειχθώ συνειδητά ένοχος παραβίασης οποιουδήποτε τμήματος αυτού του σοβαρού μου όρκου η υποχρέωση σε αδελφό μασόνο. Γι’ αυτό βοηθησέμε Θεέ και κράτησέ με σταθερό στην ακλόνητη πραγματοποίηση του παρόντος.»

    (Τρίτος Βαθμός)

    «.. .δεσμεύομαι να μην υπάρξει μικρότερη ποινή από το να κοπεί το σώμα μου στη μέση και να διαχωριστεί στο Βορρά και στο Νότο και τα σπλάχνα μου να γίνουν στάχτη στο κέντρο, και σι στάχτες μου να σκορπιστούν στους τέσσερις ανέμους του ουρανού ώστε να μη μείνει καμμιά ανάμνηση μου ανάμεσα στους ανθρώπους η τους μασόνους για την αχρειότητα και την ψευδορκία μου έαν ποτέ αποδεχθώ συνειδητά ένοχος παραβίασης οποιουδήποτε τμήματος αυτού του σοβαρού μου όρκου η υποχρεώσης σε αδελφό μασόνο.

    Η σοβαρότητα των όρκων αυτών συνεχίζει να αυξάνει σε κάθε βαθμό. Παρ’ όλο το ότι οι όρκοι αυτοί είναι γραμμένοι σ’ ένα βιβλίο του 1820, πρώην Μασόνοι μου έχουν πεί πως οι όρκοι πολύ λίγο έχουν αλλάξει τους τελευταίους δύο αιώνες και στην ουσία τους παραμένουν ίδιοι.

    Έαν κάποιος Μασόνος ανακαλύψει τους κρυφούς στόχους του Τάγματος και αποφασίσει να το εγκαταλείψει, οι όρκοι αυτοί χρησιμεύουν σαν τον πλέον αποτελεσματικό εκφοβισμό που προστατεύει από αποκαλύψεις οποιασδήποτε μυστικής πληροφορίας.

    Σαν αποτέλεσμα, παρ’ όλο που ένα μικρό ποσοστό Μασόνων αποσκίρτησαν από την οργάνωση, μόνον λίγοι από αυτούς επιθυμούν να αναλάβουν τον κίνδυνο να μιλήσουν εναντίον της.

    Ο Κάπταιν Γουϊλιαμ Μόργκαν (William Morgan: 1774–1826 ), από την Μπατάβια (Batavia) της Νέας Υόρκης (που υπήρξε Μασόνος για 30 χρόνια) ήταν ένας από τους θαρραλέους ανθρώπους, το βιβλίο του οποίου,‘Εικονογραφίσεις της Μασονίας” απεκάλυψε τα μυστικά τυπικά και τους όρκους του Μασονικού Τάγματος. Η αποκάλυψη αυτή του κόστισε την ζωή του.

    Όταν έγινε γνωστό πως ο Μόργκαν προετοίμαζε τα χειρόγραφα και σχεδίαζε να τα εκδώσει, οι Μασόνοι αρχηγοί κινήθηκαν για να αποτρέψουν την έκδοση του βιβλίου. Ο Κάπταιν Μόργκαν απήχθη στις 11 Σεπτεμβρίου του 1826 και κάποιοι Μασόνοι τον έπνιξαν στον ποταμό Νιαγάρα. Ο Δαυϊδ Μίλλερ, ο εκδότης, απήχθη και αυτός οι πολίτες όμως της Μπατάβια όταν το ανακάλυψαν, καταδίωξαν τους απαγωγείς και τελικά τον απελευθέρωσαν. Παρά τις προσπάθειες των Μασόνων να αποτρέψουν την έκδοση, το βιβλίο του Μόργκαν εξεδόθη στα 1827.

    Ο Ελευθεροτεκτονισμός έκανε ότι μπορούσε για να αρνηθεί τον ρόλο του στην δολοφονία του Γουϊλλιαμ Μόργκαν. Το γεγονός όμως αυτό οδήγησε σε φρενίτιδα τις Ανατολικές Πολιτείες. “Η Μασονική εγκυκλοπαίδεια του Κόιλ” και άλλα αναφέρονται στο γεγονός αυτό. Ο Κόιλ λέει: «Αποσκιρτήσεις Μασόνων εξαπλώθηκαν σε όλη την Νέα Αγγλία, την Νέα Υόρκη, την Νέα Υερσέη, την Πενσυλβάνια και το Μεριλαντ. Στα 1826 η Νέα Υόρκη είχε 480 Στοές με 20.000 μέλη αλλά από το 1827 έως το 1839 μόνο 40 η 50 στοές σχετίζονταν με την Μεγάλη Στοά. Η Μεγάλη Στοά της Μασσαχουσέτης παρέδωσε τον καταστατικό της χάρτης στην πολιτεία και έγινε ανεξάρτητο σώμα13. (Μασονική Εγκυκλοπαίδεια του Κόιλ σ. 58)

    Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ελευθεροτεκτονισμός συνέχισε να αρνείται τις κατηγορίες για την δολοφονία, Παρά το γεγονός πως ένας από τους τρείς ανθρώπους που θεωρούντο ότι πραγματοποίησαν την δολοφονία ομολόγησε τα πάντα στο νεκροκρέββατό του στα 1848. Η ομολογία εμφανίζεται στις σελίδες 11-16 του βιβλίου με τίτλο «Ο Χαρακτήρας, οι Ισχυρισμοί και τα Πρακτικά Έργα του Ελευθεροτεκτονισμού» γραμμένο από τον αιδεσιμότατο Τσάρλς Τζ. Φιννευ, τον μεγάλο ευαγγελιστή του 19ου αιώνα.

    Από το βιβλίο ‘Προς Μία Παγκόσμια Δικτατορία’ του Gary Kah

    Read more: http://www.newsbomb.gr/prionokordela/rokanidia/story/245143/masonia-friktoi-orkoi-gia-tyfli-ypakoi#ixzz2H8sm7veP

    http://www.newsbomb.gr/prionokordela/rokanidia/story/245143/masonia-friktoi-orkoi-gia-tyfli-ypakoi

  4. ΠΙΣΩΓΛΕΝΤΗΣ ΜΑΣΟΝΟΣ

    To Βίντεο του mykoniato που έσπασε όλα τα ρεκόρ πάνω από 2.000.000 views

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_profilepage&v=RK54DlsoHm0

Δώστε απάντηση









Πρόσφατα Άρθρα

Προβεβλημένα Links

  • DIKTYO1 TV VIDEO PORTAL

Έυρεση στο Αρχείο

με ημερομηνία
με κατηγορία
'Ευρεση με Google

Photo Gallery




Κατηγορίες
blog καθημερινής ενημέρωσης alphafm.gr

Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Όροι χρήσης :απαγορεύεται η χρήση όλων των εικόνων, βίντεο, ειδήσεων, ρεπορτάζ, γραφικών χωρίς την άδεια του alphafm.gr και χωρίς την αναφορά πηγής

Στοιχεία Επικοινωνίας : Γ΄ Σεπτεμβρίου 14 - ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΤΚ 52100, 24670 26.945, pararas@diktyo1.gr
Copyright ©2008-2017 alphafm.gr