Αρχείο της Κατηγορίας ειδήσεων : ΕΛΛΑΔΑ

Μήνυμα της Μαρίας Αντωνίου για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

» Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, επιστρέφουμε ευλαβικά στο παρελθόν και θυμόμαστε με θλίψη και πόνο τα τραγικά γεγονότα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η ιστορία των Ελλήνων του Πόντου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ιστορίας της Ελλάδος και του Ελληνισμού. Ιστορίας που δεν παραγράφεται,ούτε λησμονείται.

Σήμερα, 100 χρόνια από την τελική φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, έχουμε χρέος να κρατήσουμε ζωντανή και άσβεστη στην ιστορική μας συνείδηση την ιστορική μνήμη. Παράλληλα, οφείλουμε να δικαιώσουμε νεκρούς και πρόσφυγες και να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη διεθνή κοινότητα.

Η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Σε συνεργασία με τις ποντιακές οργανώσεις, αλλά και όλα τα πολιτικά κόμματα. Γιατί το θέμα είναι πάνω από όλα εθνικό και αφορά ένα από τα πιο ξεχωριστά κομμάτια του Ελληνισμού, τους Ποντίους αδερφούς μας. » 

Ένας αιώνας από τη Γενοκτονία των Ποντίων

Ήταν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και άρχισε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα – το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.



Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά – ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας. Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν.

Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στον στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

 

Ο θύτης δεν αναγνωρίζει το έγκλημα

Το επίσημο τουρκικό κράτος, που διαδέχθηκε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αρνείται ότι διαπράχθηκε «γενοκτονία» εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της Ανατολής τα τελευταία χρόνια ύπαρξης της αυτοκρατορίας.

«Η Τουρκική Δημοκρατία, δημιουργείται το 1923, δηλαδή μετά το τέλος των γεγονότων. Τα γεγονότα και τις γενοκτονίες τις προκάλεσε ο ακραίος τουρκικός εθνικισμός, οι Νεότουρκοι στην αρχή και ο Κεμάλ στη συνέχεια. Η σχέση του σύγχρονου τουρκικού κράτους με αυτούς που διέπραξαν τις γενοκτονίες μπορεί να μην είναι θεσμική, είναι όμως οργανική, γιατί ουσιαστικά αυτοί δημιουργούν το τουρκικό κράτος» αναφέρει ο κ. Αγτζίδης.

Ο ίδιος, ο όρος «γενοκτονία» διατυπώθηκε και ενσωματώθηκε στο διεθνές δίκαιο, μεταγενέστερα (1948) από τον Πολωνό νομομαθή Ράφαελ Λέμκιν, με σκοπό τη νομική περιγραφή «μαζικών εγκλημάτων» από κυρίαρχες εξουσίες, με προσχεδιασμό, οργάνωση, συστηματικότητα και με σκοπό «τη μεθοδευμένη εξολόθρευση, ολική, ή μερική» διαφόρων «εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών, ή άλλων μειονοτήτων» και έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη ενός ευρύτερου επιστημονικού διαλόγου και κοινωνικού προβληματισμού.

Το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων, σύμφωνα με μελετητές των γεγονότων, είτε εξαιτίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είτε και του συνεχιζόμενου επιστημονικού διαλόγου και της διαδικασίας τεκμηρίωσης, ή και των δύο, κρατήθηκε χαμηλά για δεκαετίες, ώσπου άρχισε σταδιακά να τίθεται εντονότερα από την προσφυγική «Κοινωνία των Πολιτών», τους επιζήσαντες και τους απογόνους τους, κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα

Η οργανωμένη μελέτη των πηγών, η αξιοποίηση των μαρτυριών, αλλά και έργα νεώτερων ιστορικών, ελλήνων και ξένων, μεταξύ αυτών και σύγχρονων τούρκων ιστορικών, τις τελευταίες δεκαετίες βοήθησε στην αποσαφήνιση του ιστορικού τοπίου και σε ευρεία επιστημονική τεκμηρίωση του αιτήματος «μνήμης» και αναγνώρισης «γενοκτονικών» πρακτικών, οι οποίες εφαρμόστηκαν κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, μεταξύ αυτών και κατά του ποντιακού ελληνισμού (1916-1922).

Έγκριτοι Έλληνες και ξένοι, ιστορικοί, νομικοί, κοινωνιολόγοι, αποφαίνονται σήμερα, παραθέτοντας στοιχεία και επιχειρήματα, ότι οι διωγμοί, οι θάνατοι, οι πυρπολήσεις χωριών και οι εκτοπίσεις, εκείνη της περιόδου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποτελούσαν μέρος ενός «μεθοδευμένου» και «συστηματικού» σχεδίου της εθνικιστικής «ελίτ» των Νεότουρκων, με κύριο στόχο τον «εκτοπισμό», την «εκδίωξη από τα εδάφη της αυτοκρατορίας» με τη χρήση βίαιων, απάνθρωπων πρακτικών που είχαν ως αποτέλεσμα μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τις χριστιανικές μειονότητες της Ανατολής.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παραθέτει τις απόψεις τεσσάρων Ελλήνων επιστημόνων, μελετητών των γεγονότων εκείνης της περιόδου, τα οποία σφράγισαν τη μοίρα του προσφυγικού στοιχείου, του ποντιακού και μικρασιατικού ελληνισμού.

Θεοδόσης Κυριακίδης. Διδάκτωρ ιστορίας, επιστημονικός συνεργάτης στην Έδρα Ποντιακών Σπουδών του ΑΠΘ

Χρονολογία – σταθμός αποτελεί ασφαλώς η «Επανάσταση των Νεότουρκων» τον Ιούλιο 1908 στην οθωμανική Θεσσαλονίκη, όταν οι Ταλάτ –Κεμάλ –Ενβέρ, υποβαθμίζουν τη σουλτανική εξουσία και καθίστανται απόλυτα κυρίαρχοι, πολιτικά, ιδίως μετά το 1913. Τα συνέδρια των Νεοτούρκων είναι τακτικά, το πιο σημαντικό είναι αυτό το 1913 στη Θεσσαλονίκη, όπου εκεί αποκρυσταλλώνεται το σύνθημα : «Η Τουρκία στους Τούρκους».

Οι βαλκανικοί πόλεμοι θα δημιουργήσουν έντονα προβλήματα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, γιατί με την απώλεια οθωμανικών εδαφών και την προσφυγοποίηση των μουσουλμάνων από βαλκανικά εδάφη, πιέζονται οι ελίτ και οι Νεότουρκοι, οι οποίοι θα κληθούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Κατηγορούν τους χριστιανούς ότι «κατέστρεψαν τη χώρα» και ότι πάντοτε προσπαθούσαν «να στραφούν κατά της πατρίδας». Υπάρχουν αναφορές τους, για «εσωτερικό καρκίνωμα στο σώμα της αυτοκρατορίας», ή «πληγή που πρέπει να γιατρευτεί», ή για το «άγριο χορτάρι που πρέπει να ξεριζωθεί», κ.τ.λ. Αυτή η τάση του τουρκικού εθνικισμού βρίσκει ιδεολογικούς εκφραστές, όπως ο Ζιγιά Γκιολκάπ, ο οποίος με ποιήματα και με άρθρα στον τύπο ενισχύει αυτόν τον τουρκικό εθνικισμό.

Προς τα τέλη του 1914, λίγες εβδομάδες μετά το ξέσπασμα του Α’ΠΠ, παρατηρείται συσπείρωση των μουσουλμάνων και επικρατεί το σύνθημα: «Ο πόλεμος για τη σωτηρία της πατρίδας δεν είναι μόνο αναγκαίος είναι και θεάρεστος».

Η ελίτ έχει αποφασίσει να εκδιώξει τις χριστιανικές κοινότητες. Αυτό, ασφαλώς, δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να προκαλέσει τις μεγάλες δυνάμεις, τη διεθνή κοινότητα. Οπότε το σχέδιο που έχουν είναι προσπάθειες ανταλλαγής υποτίθεται εθελοντικών για ανταλλαγή πληθυσμών, στη συνέχεια με πογκρόμ ιδίως στα παράλια της Μικράς Ασίας 1913-14 να δημιουργήσουν συνθήκες τρόμου, όπως η σφαγή της Φώκαιας, για να διώξουν τους πληθυσμούς αυτούς. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες, έχουν δημοσιευτεί.

Επόμενος σημαντικός σταθμός είναι η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, όπου οι σφαγές ξεσηκώνουν την κοινή γνώμη. Επειδή, με τις σφαγές των Αρμενίων προκάλεσαν την κοινή γνώμη, οι Γερμανοί στέλνουν συνεχώς τηλεγραφήματα και εκδηλώνουν την ανησυχία τους – καθώς ήταν στενοί σύμμαχοι και συνεργάτες κατά τον Α’ΠΠ – ότι η διεθνής κοινή γνώμη θα κατηγορήσει τους ίδιους ότι προκαλούν αυτοί τις σφαγές αυτές. Μάλιστα, υπάρχει δημοσίευμα από εφημερίδα του Μονάχου ότι οι σφαγές πραγματοποιούνται στο όνομα του Κάιζερ…» Επιλέγεται, λοιπόν, η βίαιη μετατόπιση των χριστιανικών μειονοτήτων προς το εσωτερικό».

Η ελίτ των Νεότουρκων οργανώνει την εξόντωση, μέσω των εκτοπισμών. Το σχέδιο λειτουργεί με ένα διπλό μηχανισμό. Η ιδέα ήταν να μετατοπιστούν, όπως έλεγαν, για «στρατιωτικούς λόγους» περί τα 30-50 χλμ. προς την ενδοχώρα. Παρατηρώντας όμως τις πορείες αυτών, όμως, βλέπουμε ότι φτάνουν μέχρι την Μαλάτεια και περιοχές που είναι σε απόσταση 300- 400 χιλιόμετρα. Οπότε βλέπει κανείς ότι δεν εξυπηρετεί στρατιωτικούς λόγους αλλά μέσα από τις πορείες, τις κακουχίες το κρύο, την πείνα σκοπός ήταν η εξόντωση.

Μέχρι και οι σύμμαχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο αυστριακός πρόξενος, ή ο γερμανός πρέσβης σημειώνουν στα τηλεγραφήματα που στέλνουν αναφέρουν ότι «μπορεί κανείς να κατανοήσει την μετακίνηση των ανδρών στο εσωτερικό για στρατιωτικούς λόγους», αλλά διερωτώνται επίσης, «ποιός είναι ο λόγος να εκτοπίζονται γυναίκες και παιδιά;». Το αντάρτικο στον Πόντο δημιουργείται εκείνη την περίοδο, ως προσπάθεια αυτοάμυνας, διαφύλαξης της ζωής τους.

Ο διοικητής της Τεσκιλάτ ι Μαχρουσά, – αφού έχουν εξοντωθεί οι Αρμένιοι – φτάνει το φθινόπωρο του 1916 στον Πόντο, και οι συστηματικές σφαγές στον Πόντο παρατηρούνται ακριβώς, την ίδια περίοδο που φτάνει εκεί. Κάτι που αποτελεί ακόμη μια ακόμη ένδειξη της στοχευμένης και της οργανωμένης εξόντωσης των ελλήνων του πόντου. Οι συστηματικές εκτοπίσεις, οι δολοφονίες, οι διώξεις αρχίζουν από το φθινόπωρο του 1916 και εξελίσσονται με σφοδρότητα μέχρι το καλοκαίρι του 1917.

Από τον Απρίλιο του 1916 μέχρι το Φεβρουάριο του 1918 η περιοχή της Τραπεζούντας και ο ανατολικός πόντος καταλαμβάνεται από το ρωσικό στρατό. Στις 15 Μαΐου του 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αναχωρεί από την Κωνσταντινούπολη και στις 19 Μαΐου φτάνει στην Αμισό, στη Σαμψούντα, με αποστολή να ειρηνεύσει την περιοχή από τη δράση ένοπλων συμμοριών. Αυτονομείται από την Υψηλή Πύλη και κάνει ακριβώς το αντίθετο. Δέκα μέρες μετά την άφιξη του, στις 29 Μαΐου συναντιέται στη Χάμσα με τον Τοπάλ Οσμάν, τον τοπικό αρχηγό μουσουλμανικών συμμοριών, ο οποίος δρα κυρίως στην περιοχή της Κερασούντας.

Φαίνεται ότι τον ενισχύει με άνδρες και οπλισμό και του χορηγεί αμνηστία «για όσα έκανε, αλλά και για το μέλλον». Και αυτό φαίνεται πολύ καθαρά στα διπλωματικά αλλά και ιεραποστολικά έγγραφα, όπου όλοι αναρωτιούνται πώς ένας απλός βαρκάρης πριν από μερικά χρόνια, να πραγματοποιεί όλα αυτά τα εγκλήματα ατιμώρητος. Η απάντηση βρίσκεται σε αυτή τη συνάντηση και στην ασυλία που έχαιρε από τον Μουσταφά Κεμάλ. Η δράση του Τοπάλ Οσμάν και των ομάδων του κορυφώνεται από το 1919 και το 1920 και στις περιοχές γύρω από Τραπεζούντα και στον ανατολικό Πόντο.

Ο ίδιος ο Κεμάλ έχει διακριθεί στη μάχη της Καλλίπολης, χαίρει εκτίμησης και καταφέρνει να συσπειρώσει τα απομεινάρια των τούρκων ατάκτων στο εσωτερικό της Ανατολίας. Ισχυροποιείται το 1921 με τις υπογραφές συνθηκών με τους συμμάχους μας κατά τον Α’ΠΠ και αργότερα και με τους μπολσεβίκους. Από το τέλος του 1921 μέχρι το Μάιο του 1922 έχουμε το δεύτερο μεγάλο κύμα των σφαγών στον Πόντο.

Βλάσης Αγζίδης. Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής ΑΠΘ

«Οι Έλληνες σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν την έναρξη των διωγμών, σε ήταν περίπου 2 με 2.2 εκατομμύρια. Στο χώρο του Πόντου ήταν περίπου 450.000. Στην επίσημη απογραφή του 1928 καταμετρήθηκαν, ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, επισήμως, 1.2 εκατομμύρια. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ελλήνων που χάθηκαν στην περίοδο 1914-22, αυτών που αγνοείται η τύχη τους, είναι της τάξης των επτακοσίων, οκτακοσίων χιλιάδων, σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

Να υπογραμμίσουμε, ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην γενοκτονία των Αρμενίων που συντελέστηκε και ολοκληρώθηκε μέσα σε λίγους μήνες και στην γενοκτονία των υπολοίπων χριστιανικών πληθυσμών, ιδιαίτερα των Ελλήνων της Ανατολής, η οποία είναι μια διαδικασία που ξεκινά από το 1913 ως το 1922, με κορύφωση σε δύο περιόδους, 1916-17 και 1920-1922.

Η «πρωτοτυπία» των Νεότουρκων στην Ιστορία ήταν ότι για πρώτη φορά στα σύγχρονα χρόνια, μια εξουσία, τελείως ψύχραιμα, επιλέγει εξαρχης, εντοπίζει και προγράφει τα θύματα, διαμορφώνει και διαχέει στους υπόλοιπους μια ιδεολογία μίσους, ακολουθεί μεθόδους κοινωνικού αποκλεισμού των στοχοποιημένων πληθυσμών, συγκροτεί και οργανώνει σε ήρεμους καιρούς παρακρατικούς μηχανισμούς που θα αναλάβουν δράση, όταν το επιτρέψουν οι γενικότερες συνθήκες.

Σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση των διώξεων έχει και ο οθωμανικός στρατός, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Α’ ΠΠ συντάσσεται στο πλευρό των Κεντρικών Αυτοκρατοριών απέναντι στην Αντάντ και έχει εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί από γερμανούς αξιωματικούς. Πρώτος στόχος να ακυρωθεί η δυνητική αντίδραση, καταρχήν του μειονοτικού πληθυσμού που μπορεί να πάρει όπλα, αλλά οι εκτοπίσεις δεν περιορίζονται μόνο σε άνδρες, λαμβάνουν τη μορφή μεγάλων από μεγάλες εθνικών εκκαθαρίσεων με θύματα και γυναικόπαιδα. Θα χτυπηθεί αρχικά ο δυτικός πόντος, ανατολικά της Τρίπολης, οι περιοχές Σαμψούντας, Μπάφρας, κ.τ.λ. με εκτεταμένες μετακινήσεις και πορείες «θανάτου» από τα παράλια στο εσωτερικό της Ανατολίας, με αποτέλεσμα τις κακουχίες, την πείνα, το θάνατο και τον εγκλεισμό όσων επιβίωσαν στα «αμελέ ταμπουρού».

Ο στόχος είναι η εκδίωξη, με βίαιες, απάνθρωπες πρακτικές , των χριστιανικών μειονοτήτων της ανατολής από τα εδάφη της αυτοκρατορίας, ανεξαρτήτως των ανθρωπιστικών συνεπειών.

Στη δεύτερη φάση, μετά την αποχώρηση των Ρώσων από τον ανατολικό Πόντο, την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα το 1919 και τη δημιουργία του στρατού του, οι εθνικές εκκαθαρίσεις με τη συμμετοχή και παρακρατικών μουσουλμανικών ομάδων θα ενταθούν και θα επεκταθούν σε όλη την έκταση του Πόντου, μέχρι και το 1923.

Βασίλειος Μεϊχανετζίδης. Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Μελέτης Γενοκτονιών

Η «Διεθνής Ένωση Μελέτης Γενοκτονιών» έχει αποφανθεί από το 2007 ότι οι διώξεις που έλαβαν χώρα από το 1913-14 μέχρι το 1923 συνιστούν όντως γενοκτονία, όπως αυτή ορίζεται στο διεθνές δίκαιο. Με αυτή την άποψη συμφωνεί ένας αυξανόμενος αριθμός γενοκτονολόγων, νομικών και ιστορικών και αυτό συνιστά το πρώτο βήμα για την περαιτέρω αναγνώριση της γενοκτονίας.

Η γενοκτονία είναι νομικός, αλλά και ιστοριογραφικός όρος, γιατί έχει εισαχθεί στην ιστοριογραφία ως τέτοιος, επειδή εκφράζει κατά τρόπο ακριβή ένα συγκεκριμένο γεγονός που είναι η γενοκτονία ενός λαού.

Όταν συντελέσθηκαν τα γεγονότα αυτά, ο όρος «γενοκτονία», τουλάχιστον στη μορφή που του έδωσε ο Λέμκιν, μπορεί να μην υπήρχε σε αυτή τη μορφή, υπήρχε όμως στις γερμανικές γλώσσες με την ίδια ακριβώς σημασία. Ο Λέμκιν, ο οποίος επινόησε τον όρο και τον εισήγαγε στο διεθνές ποινικό δίκαιο, με τη σύμβαση του ΟΗΕ το 1948 βασίστηκε στα προηγούμενα, κατά Αρμενίων και Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και κατά των Εβραίων στο Β’ΠΠ, για να ορίσει την έννοια του συγκεκριμένου εγκλήματος. Και μας το λέει αυτό ο ίδιος.

Η αναγνώριση μιας γενοκτονίας είναι ένα περίπλοκο γεγονός. Προηγείται η επιστημονική αναγνώριση και ακολουθεί ενδεχομένως η πολιτική αναγνώριση, κοινοβουλίων, πολιτικών φορέων και διεθνών οργανισμών. Η σημαντικότερη αναγνώριση είναι η επιστημονική γιατί σε αυτή βασίζεται η πολιτική αναγνώριση που έρχεται κατόπιν. Αυτό έγινε πιο φανερό, στην περίπτωση των Αρμενίων. Αυτοί που μελετούν την αρμενική γενοκτονία διαβλέπουν ότι ίδια πράγματα συνέβησαν την ίδια εποχή και αργότερα και στους έλληνες τις Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η πολιτική αναγνώριση έχει καταρχήν σημασία ηθική. Και είναι πάρα πολύ σημαντική και απαραίτητη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι ο θύτης, η Τουρκία, είναι και αμετανόητος κα δυνητικά επιρρεπής στην επανάληψη του εγκλήματος. Επειδή, λοιπόν, το 1918 με την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ή αργότερα το 1923, δε συστήθηκαν διεθνή δικαστήρια για να δικάσουν την Τουρκία για τα εγκλήματα που διέπραξε, από τον Α’ΠΠ, μέχρι το 1923 και παραμένει εκ τούτου ατιμώρητη και χωρίς μεταμέλεια έρχεται η διεθνής κοινότητα να επανορθώσει, εν μέρει, δια της πολιτικής αναγνώρισης της γενοκτονίας, τις συνέπειες της γενοκτονίας. Διότι οι συνέπειες της γενοκτονίας παραμένουν αθεράπευτες.

Η Τουρκία δεν ακολούθησε το πρότυπο της Γερμανίας, όπως όφειλε να ακολουθήσει. Εκ τούτου είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαδικασία αναγνώρισης και διεθνοποίησης της γενοκτονίας, ώστε ο θύτης να μην παραμένει παντελώς ατιμώρητος.

Νίκος Μιχαηλίδης. Κοινωνικός Ανθρωπολόγος, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον :

«Το έγκλημα της γενοκτονίας συντελέστηκε από οθωμανικές παρακρατικές ομάδες και τμήματα του οθωμανικού στρατού κυρίως, με τη συμμετοχή μιας πολύ ιδιαίτερης οργάνωσης «Τεσκιλάτ-ι-Μαχουσά», της μυστικής υπηρεσίας (ελεγχόμενης από το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνης της περιόδου. Στόχος ήταν να εντοπίσει που ζούσαν χριστιανικοί, ελληνικοί και αρμενικοί πληθυσμοί, ώστε να εκδιωχθούν και να εξαφανιστούν από την περιοχή.

Οθωμανοί αξιωματούχοι σχεδίαζαν ήδη από τα τέλη του 19ου αι. – έχουμε νεώτερες μελέτες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και από νέους τούρκους ιστορικούς – να εκδιώξουν ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό, μετά την ίδρυση του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1930. Σχεδίαζαν να εκδιώξουν τον ελληνικό πληθυσμό ακόμη και από την Αίγυπτο. Για διαφόρους λόγους αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε, αλλά είναι πολύ σημαντικό να το έχουμε υπόψη μας, γιατί δείχνει τη γενοκτονική πρόθεση που διαμορφώθηκε σταδιακά ως αντίληψη.

Θεώρησαν ότι οι Έλληνες θα γίνουν εργαλείο των δυτικών στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και θεώρησαν σκόπιμο να τους εκδιώξουν όχι μόνο από τον Πόντο, αλλά και από τη Θράκη, τη Μακεδονία, από την Αίγυπτο από όλα τα εδάφη που ζούσαν ελληνικές κοινότητες.

Η τουρκική αστική τάξη δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την περιουσία των εκδιωχθέντων Ελλήνων και Αρμενίων. Πολλοί μεγάλοι τουρκικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως τους γνωρίζουμε σήμερα, έχουν τις ρίζες τους στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών στην εκδίωξη και στην κατάχρηση του πλούτου από τους χριστιανικούς πληθυσμούς. Έχει τη και αυτό τη σημασία του.

Δημιουργήθηκε ο «μύθος» του τουρκικού απελευθερωτικού αγώνα. Στην ουσία δεν υπήρξε απελευθερωτικός αγώνας, αυτό που υπήρξε ήταν μια πολιτική γενοκτονίας και διώξεων των χριστιανικών πληθυσμών. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι συγκροτήθηκαν οι λεγόμενες ομάδες «τουρκικής αυτοάμυνας» μόνο στις περιοχές που ζούσαν χριστιανικοί πληθυσμοί, πουθενά αλλού στην Ανατολία δεν υπήρξε κάτι τέτοιο.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ, ως κομμάτι αυτού του νεοτουρκικού κινήματος, του «Κομιτάτου Ένωση και Πρόοδος» κατάφερε να κινητοποιήσει, χρησιμοποιώντας το μουσουλμανικό σουνιτικό ένστικτο, σημαντικά τμήματα του μουσουλμανικού πληθυσμού τα οποία γειτόνευαν με χριστιανικούς πληθυσμούς και να τους χρησιμοποιήσει ως εργαλεία για την εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών.

Δυστυχώς, η κυρίαρχη αντίληψη σήμερα στην Τουρκία είναι ότι η ίδια υπήρξε θύμα του λεγόμενου δυτικού ιμπεριαλισμού κι όχι θύτης και αυτό ερμηνεύει και τη συμπεριφορά της προς άλλους, ιδιαίτερα τους πρώην υποτελείς λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Φανταστείτε, την ίδια οπτική και συμπεριφορά να είχαν άλλες πρώην δυτικές αυτοκρατορίες προς τους πρώην αποικιοκρατούμενους τους; Κάτι τέτοιο σήμερα είναι αδιανόητο.

Θεωρώ, ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας και από ελληνικής πλευράς – αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις – χρειάζεται μια νέα προσέγγιση, η οποία θα ενσωματώνει το ζήτημα της γενοκτονίας και θα το κάνει θεμελιώδες στις σχέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατίας και προοπτικής συνεργασίας.

Το γεγονός, ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν έχει πιεστεί να αναγνωρίσει αυτό το έγκλημα σημαίνει ότι ουσιαστικά ότι έχουμε μια αναπαραγωγή της πολιτικής κουλτούρας της βίας και των διώξεων. Η προώθηση του ζητήματος αναγνώρισης της γενοκτονίας μέσα στην ίδια την τουρκική κοινωνία και στο εξωτερικό θα συμβάλει καθοριστικά στην αλλαγή και στη φιλελευθεροποίηση της κυρίαρχης τουρκικής πολιτικής κουλτούρας, που είναι μια κουλτούρα επεκτατισμού και κρατικής βίας, όχι μόνο έναντι των γειτόνων, αλλά και των ίδιων των πολιτών της χώρας.

Βαθύτατα πιστεύω ότι αν καταφέρουμε και προωθήσουμε το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας θα αλλάξει αυτή η πολιτική κουλτούρα και η πολιτική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, όχι μόνο έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και στο εσωτερικό. Θα είναι ένα σημαντικό λιθαράκι προς τον εκδημοκρατισμό αυτής της χώρας και επομένως στη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

 Ιστορική διαδρομή Ποντιακού Ελληνισμού

Ο Ελληνισμός του Πόντου σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία χρονολογείται από τον 8ο π.Χ. αιώνα. Είχε δε την εξής διαδρομή. Ίωνες Αθηναίοι κατέλαβαν τον 11ο π.Χ. αιώνα την περιοχή που πήρε την ονομασία Ιωνία λόγω της καταγωγής των νέων εποίκων. Οι Ίωνες κατέστησαν την Μίλητο μεγάλη ναυτική και εμπορική δύναμη και τα πλοία της διέσχιζαν αρχικά όλη τη Μεσόγειο. Στη συνέχεια στράφηκαν προς τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο εγκαθιστώντας νέες αποικίες. 

Τον 8ο π.Χ. αι. Μιλήσιοι ιδρύουν η Σινώπη η οποία γρήγορα γίνεται μεγάλο εμπορικό λιμάνι και ισχυρή ναυτική δύναμη. Με τη σειρά της η Σινώπη δημιουργεί νέες αποικίες-πόλεις σε όλο το μήκος των βορείων παραλίων της Μικράς Ασίας με σπουδαιότερες την Αμισό, τα Κοτύωρα, την Κερασούντα, την Τραπεζούντα κ.α. Σπουδαιότερη όλων η Τραπεζούντα που πήρε το όνομα λόγω του τραπεζοειδούς σχήματος της τοποθεσίας πάνω στην οποία είχε χτιστεί. Η ίδρυσή της χρονολογείται από το 756 π.Χ. και είναι κατά τέσσερα χρόνια αρχαιότερη της Ρώμης και πολλά περισσότερα του Βυζαντίου. Γρήγορα γίνεται μεγάλο κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ Ευρώπης και κεντρικής και νότιας Ασίας. 

Από τον 5ο π.Χ. αι. οι παράλιες πόλεις του Πόντου είναι υποτελής φόρου στους Πέρσες διατηρώντας μια ιδιότυπη αυτονομία και ανεξαρτησία. Την εποχή της κοσμοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου πλήρως ανεξάρτητες στρέφονται προς τα μεσόγεια όπου ανακαλύπτουν νέες πηγές πλούτου, όπως σίδηρο, χαλκό, άργυρο. 

Μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου ιδρύεται το Βασίλειο του Πόντου. Ένα ελληνιστικό κράτος δημιουργός του οποίου ήταν ο Μιθριδάτης ο Α’, Πέρσης σατράπης που εξελληνίστηκε πλήρως. Η διάρκεια αυτού του κράτους ήταν από το 322 έως το 64 π.Χ. οπότε η περιοχή καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και αποτελούσε πλέον επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Επί Ρωμαϊκής κυριαρχίας ο ανατολικός Πόντος (από τον Θερμόδωντα ποταμό και πέρα) ονομάστηκε Πολεμωνιακός, επειδή το 36 π.Χ. αποδόθηκε από τον Μάρκο Αντώνιο στον Πολέμωνα, εγγονό του Μιθριδάτη Στ’ του Ευπάτορα. Πρωτεύουσα του Πολεμωνιακού Πόντου έγινε η Νεοκαισάρεια.  Ο δυτικός Πόντος ονομάστηκε Γαλατικός και είχε πρωτεύουσα την Αμάσεια. 

Τα δύο αυτά τμήματα ενώθηκαν πάλι το 536 μ.Χ. επί Αυτοκρατορίας Ιουστινιανού. Πρωτεύουσα του ενιαίου Πόντου γίνεται η Τραπεζούντα. Στην περιοχή ανθεί το εμπόριο οι τέχνες αλλά και τα γράμματα. Στα χρόνια που ακολουθούν η περιοχή του Πόντου διάγει υπό ένα καθεστώς αυτονομίας με τοπικούς διοικητές, τους δούκες. Λόγω της μεγάλης απόστασης από την έδρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και λόγω ανυπαρξίας στρατιωτικών δυνάμεων, την αντιμετώπιση των διαφόρων  εισβολέων ανέλαβαν με επιτυχία οι τοπικοί άρχοντες. Από τα μέσα του 11ου αι. στις περιοχές της Μ. Ασίας εισβάλουν και εδραιώνονται διάφορα τουρκικά φύλλα, με σπουδαιότερα τους Σελτζούκους, τους Τουρκομάνους και τους Ντανισμεντίδες. Την περιοχή του Πόντου και κυρίως την επαρχία Χαλδίας υπερασπίζονται οι δούκες της οικογένειας των Γαβράδων οι οποίοι αναχαιτίζουν με επιτυχία τις επιθέσεις των Τούρκων.

Το 1204 οι σταυροφόροι της Δ’ σταυροφορίας,  αντί να ελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους όπως διακήρυξαν, άρπαξαν το Βυζάντιο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διαλύθηκε και τρία νέα ελληνικά κρατίδια δημιουργήθηκαν. Η Αυτοκρατορία της Νίκαιας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.  Οι εγγονοί του πρώην Αυτοκράτορα  Ανδρόνικου Α΄ του Κομνηνού, Αλέξιος και Δαυίδ εκείνη την περίοδο βρίσκονταν φιλοξενούμενοι της θείας τους Θάμαρ, βασίλισσας της Γεωργίας. Με την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια της θείας τους ίδρυσαν την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Πρώτος Αυτοκράτορας στέφθηκε ο Αλέξιος. Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας διήρκεσε 257 χρόνια (1204-1461).  Δηλαδή συνέχισε να υφίσταται ακόμη και μετά την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγο το 1261, σε αντίθεση με το Δεσποτάτο της Ηπείρου που διαλύθηκε το 1337. Στη διάρκεια των 257 χρόνων, 20 Αυτοκράτορες και Αυτοκράτειρες ανέβηκαν στο θρόνο με την παρακάτω σειρά:

    Αλέξιος Α’ ο Κομνηνός    1204-1222
    Ανδρόνικος Α’ ο Γίδων     1222-1235
    Ιωάννης Α’ ο Αξούχος      1235-1241
    Μανουήλ Α’ ο Μέγας Κομνηνός    1241-1263
    Ανδρόνικος Β’                                1263-1266
    Γεώργιος  Α’                                   1266-1280
    Ιωάννης Β’                                     1280-1297
    Αλέξιος Β’                                      1297-1330
    Ανδρόνικος Γ’                                 1330-1332
    Μανουήλ Β’                                    1332-1336
    Βασίλειος                                        1336-1340
    Ειρήνη η Παλαιολογίνα                  1340-1341
    Αννα η Κομνηνή                             1341-1342
    Ιωάννης Γ’ ο Κομνηνός                  1342-1344
    Μιχαήλ Α’                                       1344-1349
    Αλέξιος Γ’ ο Μέγας Κομνηνός       1349-1390
    Μανουήλ Γ’                                     1390-1417
    Αλέξιος ο Δ’                                     1417-1446
    Ιωάννης Δ’ ο Καλογιάννης               1446-1458
    Δαυίδ ο Κομνηνός                            1458-1461 

Η Τραπεζούντα κατελήφθη από τον Μωάμεθ Β΄ στις 15 Αυγούστου 1461 και ήταν η διακοσιοστή επέτειος της επανάκτησης της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους. Σε όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής σκλαβιάς γίνονται προσπάθειες εξισλαμισμού των Ελλήνων. Ορισμένοι μη αντέχοντας υποκύπτουν, άλλοι εξισλαμίζονται επιφανειακά διατηρώντας στα κρυφά την χριστιανική τους πίστη. Η Ρωσία που βρισκόταν σε συνεχείς πολέμους με τους Οθωμανούς, κατά τη λήξη των πολέμων συμπεριλάμβανε στις συνθήκες, όρους προστασίας των χριστιανών. Έτσι υπήρχαν και περίοδοι ηρεμίας για τους Έλληνες του Πόντου. Ώσπου ήρθαν οι μαύρες μέρες της γενοκτονίας και του ξεριζωμού.

Τα μαύρα σύννεφα στον ουρανό του Πόντου, εμφανίστηκαν το 1916 και αφού είχε συντελεστεί η γενοκτονία των Αρμενίων. Είχε έρθει η σειρά των Ελλήνων. Στην αρχή εξοντωτικές εκτοπίσεις και  στρατολόγηση  στα τάγματα εργασίας. Μετά φυλακίσεις και εκτελέσεις. Για να ακολουθήσει ο ξεριζωμός και η ανταλλαγή. 353.000 Πόντιοι και Πόντιες όλων των ηλικιών έχασαν τη ζωή τους στις εκτοπίσεις, στις εκτελέσεις και στο μακρύ δρόμο της προσφυγιάς. Οι επιζήσαντες ήρθαν στην Ελλάδα, προαιώνια πατρίδα, μόνο με τις ψυχές τους.

ΠΗΓΗ Zougla.gr

Τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, κατά τη συνάντησή του με Ποντιακά Σωματεία

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την ανταπόκριση στην πρόσκλησή μου. Μόλις τώρα πληροφορήθηκα ότι είναι η πρώτη φορά που Πρωθυπουργός συναντάται με εκπροσώπους ποντιακών σωματείων. Πραγματικά δεν μπορούσα να το φανταστώ ότι δεν έχει ξαναγίνει μία τέτοια συνάντηση στο παρελθόν. Όμως νομίζω ότι αξίζει τον κόπο σήμερα να βρεθούμε σήμερα μαζί και να κουβεντιάσουμε. Καθότι, αύριο είναι μία πολύ σπουδαία ημέρα για τον ελληνισμό συνολικά. Όχι μόνο για τον ποντιακό ελληνισμό. Είναι μία ημέρα μνήμης. Είναι μία ημέρα μνήμης για τη γενοκτονία 100 χρόνια πριν των Ελλήνων του Πόντου. Γνωρίζετε όλοι ότι από τη δεκαετία του 90΄ομοφώνως η ελληνική βουλή με νόμο έχει ανακηρύξει τη 19η του Μάη ως ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού και νομίζω ότι είναι καθήκον μας να θυμόμαστε. Είναι καθήκον μας να τιμούμε τα θύματα, αλλά κυρίως είναι καθήκον μας να μετατρέπουμε τη μνήμη και τη γνώση της ιστορίας σε δύναμη για το μέλλον, σε προωθητική δύναμη.

Το τί έγινε από το 1914 έως το 1923 είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες. Είναι μία βαθιά πληγή στο σώμα του ελληνισμού.  Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες χριστιανοί του Πόντου οδηγήθηκαν στην εξορία, στις κακουχίες. Οι περισσότεροι από αυτούς οδηγήθηκαν στον θάνατο από την οργανωμένη κακοποίηση, από εκτελέσεις. Όλα αυτά είναι διαπιστωμένα πλέον από ιστορικές μαρτυρίες και καταγραφές. Πρόκειται για μία συγκλονιστική ανθρώπινη τραγωδία.

Η ελληνική πολιτεία δεν ζητά σήμερα εκδίκηση τιμώντας τους Έλληνες του Πόντου, τιμώντας τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. Δεν ζητά εκδίκηση για τον αφανισμό τους. Ζητούμε όμως δικαιοσύνη. Ζητούμε το ελάχιστο. Να αναγνωριστούν τα πραγματικά γεγονότα, τα ιστορικά γεγονότα απ όλους.

Εγώ θα τολμούσα να πω να αναγνωριστούν και από τους γείτονές μας, διότι, ξέρετε, η γνώση της ιστορίας αποτελεί το καλύτερο σχολείο ώστε να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη, καθώς και να σιγουρευτούμε ότι αυτές οι μεγάλες πληγές του παρελθόντος δεν θα ανοίξουν ξανά στο μέλλον.

Άρα, λοιπόν, εμείς δεν τιμούμε τη μνήμη των Ποντίων, συνελλήνων που αφανίστηκαν 100 χρόνια πριν για να ανοίξουμε μέτωπο αν θέλετε εκδίκησης, αλλά για να σιγουρευτούμε ότι η γνώση της ιστορίας είναι η πιο σημαντική και η καλύτερη δυνατή προϋπόθεση ώστε να έχουμε ένα μέλλον όπου αυτά δεν θα ξανασυμβούν.

Και θέλω επίσης να πω ότι η γνώση επίσης των πολύτιμων παραδόσεων της ζωντανής κουλτούρας των εθίμων του Πόντου, αποτελεί και μία πράξη καλλιέργειας των κοινών πολιτισμικών παραδόσεων των λαών μας στην ευρύτερη περιοχή, ενός παγκόσμιου πολιτισμού που αναγνωρίζει και η Unesco για το μοναδικό μνημείο της Παναγίας της Σουμελά, που αναμένουμε να ανοίξει σύντομα στο κοινό.

Διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι τα υλικά για να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο μέλλον, ακόμη και από ένα τόσο τραγικό παρελθόν είναι η μνήμη και η συνεργασία.

Θέλω επίσης να σας πω ότι αυτές τις μέρες δεν τιμούμε μονάχα τους ανθρώπους που έφυγαν αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ήλθαν πρόσφυγες στην πατρίδα μας. Διότι είναι στη συλλογική μνήμη της πατρίδας μας, το τί συνέβη με αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν εδώ. Ήρθαν στην Καλαμαριά, στην Αρετσού. Ήρθαν στην Αθήνα, στη Σαλαμίνα, στη Μακρόνησο, στην Αιτωλοακαρνανία, σε όλη την Ελλάδα.  

Αναφέρθηκα στην Αρετσού εδώ στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στη Σαλαμίνα και τη Μακρόνησο στην Αττική, διότι εκεί ήταν τόποι όπου οι πρόσφυγες βρέθηκαν σε λοιμοκαθαρτήρια. Γιατί και τότε- και ας το έχουμε αυτό στο μυαλό μας- βεβαίως η ελληνική πολιτεία άνοιξε την αγκαλιά της, αλλά υπήρξαν και διακρίσεις, υπήρξε και κυνηγητό. Αυτός ο κόσμος βρέθηκε σε συνθήκες φτώχιας. Υπήρξαν πολλοί που αρνήθηκαν να αποδεχτούν τους Πόντιους σαν ισότιμους πολίτες, σαν ισότιμους Έλληνες. Υπήρξαν και μελανές στιγμές στις δεκαετίες του 20 και του 30. Αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε.

Και δεν πρέπει να τα ξεχνάμε γιατί ο χθεσινός ρατσισμός κατά των Ποντίων, είναι ενδεχομένως σήμερα ρατσισμός κατά άλλων πολιτών. Άρα, λοιπόν, να θυμόμαστε όλες τις πλευρές, αλλά να κρατάμε στη συλλογική μνήμη το ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων αγκάλιασε το προσφυγικό στοιχείο και των Ποντίων και όλων όσοι ήρθαν από την Μ. Ασία μετά την καταστροφή.  

Θέλω επίσης να σημειώσω ότι πρέπει να κρατήσουμε έντονο στη συλλογική μας μνήμη και συνείδηση, το γεγονός ότι ούτε οι διωγμοί, ούτε οι διακρίσεις, ούτε οι κακουχίες εμπόδισαν αυτόν το λαό, τον ποντιακό ελληνισμό, που βρέθηκε πρόσφυγας στην Ελλάδα μετά την καταστροφή, μετά τον ξεριζωμό, να αποδείξει τη φλόγα που κρύβει μέσα στην ψυχή του. Οι Πόντιοι έδωσαν νέα ορμή στην Ελλάδα. Νέα ορμή στον ελληνισμό. Στα γράμματα, στις τέχνες, στην επιχειρηματικότητα, στην ενδυνάμωση των προοδευτικών αγώνων της εργατικής τάξης εκείνη την περίοδο. Στην ωρίμανση του εργατικού κινήματος. Στη στερέωση της δημοκρατίας, της προόδου στον τόπο μας.

Η Ελλάδα οφείλει πολλά στον ποντιακό πολιτισμό. Η προσφυγιά άλλαξε την Ελλάδα προς το καλύτερο όλα αυτά τα χρόνια. Για αυτό και πιστεύω πως όλοι μας σήμερα πρέπει να σταθούμε με σεβασμό και μπροστά στα θύματα της γενοκτονίας, αλλά και μπροστά στον ποντιακό ελληνισμό, που σε συνθήκες προσφυγιάς κατάφερε όχι μόνο να ενταχθεί ισότιμα μέσα στην ελληνική κοινωνία, αλλά και να προκόψει.

Αισθανόμαστε λοιπόν ευγνωμοσύνη για τις στρατιές της προσφυγιάς που πρόκοψαν στη χώρα. Αισθανόμαστε αν θέλετε δέος ιστορικό για τους ανθρώπους που χάθηκαν σε αυτές τις συνθήκες, στις συνθήκες της Γενοκτονίας.  Και θέλω με τη σημερινή συνάντηση μαζί σας, να σας πω ότι η ελληνική πολιτεία οφείλει όχι μόνο να τιμήσει 100 χρόνια μετά τη θυσία και τη μνήμη, αλλά να κρατήσει αυτή τη μνήμη άσβεστη.

Ξέρετε ότι όταν παραδώσαμε στην τοπική κοινωνία το στρατόπεδο Παύλου Μελά, στο δήμο Παύλου Μελά, είχα αναφερθεί στη σκέψη, στην ιδέα, στην πρόταση να δημιουργηθεί ένα μουσείο για τον ποντιακό πολιτισμό. Γνωρίζω ότι τώρα υπάρχουν και άλλες παρόμοιες σκέψεις και πρωτοβουλίες εδώ. Ταυτόχρονα, δική μου σκέψη και πρόταση είναι ένα αντίστοιχο μουσείο να υπάρξει και στην Αθήνα. Στις προσφυγικές πολυκατοικίες της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου προχωράμε σε ένα σχέδιο ανάπλασης και απόδοσης στην τοπική κοινωνία. Η απόφαση μου λοιπόν που θέλω να σας ανακοινώσω είναι να συστήσω μία μικτή επιτροπή, σύνθετη, με κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και εκπροσώπους των δικών σας σωματείων. Δεν αξίζει τον κόπο να κάνουμε παράλληλες δράσεις. Δεν αφορά αυτό ούτε κόμματα, ούτε πολιτικές απόψεις. Όλοι μας πρέπει να κινηθούμε για τον ίδιο σκοπό, ώστε να δημιουργηθούν δύο τόποι μνήμης. Ένα μεγάλο θεματικό πάρκο εδώ, στη Θεσσαλονίκη και ένα αντίστοιχο μουσείο στην Αθήνα, που να αναδεικνύουν τη θυσία του ποντιακού πολιτισμού. Ένα μουσείο, ένα θεματικό πάρκο με αναφορά στο ποντιακό στοιχείο και την προσφυγιά.

Και ταυτόχρονα προτείνω να κινηθούμε το επόμενο διάστημα, προκειμένου να αναδείξουμε ως σημαντικό τόπο ιστορικής μνήμης τα απολυμαντήρια της Αρετσούς, στα οποία περισσότεροι από 20.000 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους, με ένα μνημείο το οποίο αν συμφωνήσουμε και με τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, θα μπορέσει πολύ γρήγορα να φτιαχτεί στην πλαζ της Αρετσούς, ως τοπόσημο μνήμης για τη θυσία του ποντιακού ελληνισμού.

Τέλος, θέλω να σας πω ότι υποστηρίζουμε τις μελέτες για τον ποντιακό ελληνισμό, μέσω της δημιουργίας της έδρας Ποντιακών Σπουδών, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά και μέσω άλλων σημαντικών ακαδημαϊκών πρωτοβουλιών.

Με αυτές λοιπόν τις σκέψεις θέλω να σας ευχαριστήσω και να σας πω επίσης, ότι συνεννοήθηκα χθες με τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων. Αύριο το βράδυ, σε ένδειξη μνήμης για την επέτειο των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού, η Βουλή των Ελλήνων θα φωταγωγηθεί στα χρώματα του ποντιακού ελληνισμού, στα χρώματα του Πόντου. Στο κόκκινο και το μαύρο, ως μια ελάχιστη ένδειξη τιμής σε αυτή τη σημαντική επέτειο, σε αυτή τη σημαντική ημερομηνία.

Άρα, λοιπόν, τίποτε δεν ξεχάστηκε. Κανένας δεν ξεχάστηκε. Η ιστορική μνήμη πρέπει να γίνει σχολείο για να μην ξαναζήσουμε ποτέ παρόμοιες στιγμές και ας εργαστούμε μαζί προκειμένου να δημιουργήσουμε εκείνα τα τοπόσημα, εκείνα τα μνημεία, εκείνα τα μουσεία-δεν μου αρέσει η έννοια μουσείο, προτιμώ την έννοια θεματικό πάρκο- γιατί οι επόμενες γενιές πρέπει να γνωρίζουν την ιστορία. Την ιστορία του ελληνισμού.  Σας ευχαριστώ.

Στην Καστοριά ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής των ΑΝΕΛ Μάριος Νικόλαος Διακομιχάλης. Συνέντευξη στο ΔΙΚΤΥΟ1 – VIDEO

 

Πριν από λίγο ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ επισκέφθηκε την Καστοριά και παραχώρησε τηλεοπτική συνέντευξη για το ΔΙΚΤΥΟ1 στον Αντ.Παραρά

Μεταξύ άλλων όπως θα δείτε ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής μιλά και για την Συμφωνία Των Πρεσπών

Ευρωεκλογές 2019 – Δημοσκόπηση MRB: Προβάδισμα 6,5% της ΝΔ επί του ΣΥΡΙΖΑ

 

Προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας με 6,5% έναντι του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει νέα δημοσκόπηση ενόψει των ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου.  Την δημοσκόπηση διενήργησε η MRB, στο διάστημα 13-16 Μαΐου για την εφημερίδα «Τα Νέα» και στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει το 30% , ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί με 23,5%.

Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται το Κίνημα Αλλαγής με 6,6% και ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 6,3% και το ΚΚΕ με 5,9%. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση η πρόθεση ψήφου για τις ευρωεκλογές είναι η ακόλουθη:

ADVERTISING
 

ΝΔ 30%
ΣΥΡΙΖΑ 23,5%
Κίνημα Αλλαγής 6,6%
Χρυσή Αυγή 6,3%
ΚΚΕ 5,9%
Ποτάμι 2,5%
Ένωση Κεντρώων 2,2%
Ελληνική Λύση 1,7%
Οικολόγοι Πράσινοι 1,5%
ΑΝΕΛ 1,2%
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1%
Άλλο κόμμα 4,4%
Λευκό/ Άκυρο/ Αποχή 4,5%
Δεν αποφάσισα/ Δεν απαντώ 8,7%

Αναφορικά με την παράσταση νίκης η ψαλίδα ανάμεσα στα δυο κόμματα βρίσκεται στο 46,3%. Συγκεκριμένα όπως αναφέρει η δημοσκόπηση η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει το 63,4% ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ το 17,1%.

Αρνητική η γνώμη για την κυβέρνηση μετά τις παροχές

Στην δημοσκόπηση της MRB οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν κατά πόσο έχει επηρεαστεί η άποψή τους για την κυβέρνησης μετά τις παροχές. Στο ερώτημα αυτό το 56,9% εξέφρασε αρνητική άποψη για την κυβέρνηση και το 36,3% θετική.

Ειδικότερα το 24,9% απάντησε πως έχει πολύ ή αρκετά αρνητικότερη γνώμη για την κυβέρνηση μετά τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα, ενώ το 34,7% είπε ότι η άποψή του είναι το ίδιο αρνητική.

Αντίθετα ο 20,4% δήλωσε ότι έχει πολύ ή αρκετά θετικότερη άποψη για την κυβέρνηση μετά την ανακοίνωση των παροχών και το 15,9% είπε ότι γνώμη του παρέμεινε το ίδιο θετική.

«Θερμό επεισόδιο» με την Τουρκία “τρέμει” το 38,8%

Στις σχέσεις με την Τουρκία τώρα το 38,8% απάντησε πως «σίγουρα ή μάλλον ναι» υπάρχει κίνδυνος «θερμού επεισοδίου» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το επόμενο χρονικό διάστημα. Αντίθετα το 52% απάντησε ότι «σίγουρα ή μάλλον όχι» δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Εθνικές εκλογές «δυο γύρων»: Tο σενάριο της 30ής Ιουνιου

Παραδοσιακά οι ευρωεκλογές στην Ελλάδα αφορούν από λίγο έως καθόλου την Ευρώπη.

Ήδη το 1984 όταν έγιναν οι πρώτες «κανονικές» ευρωεκλογές (το 1981 είχαν συμπέσει με τις βουλευτικές), Ανδρέας Παπανδρέου και Ευάγγελος Αβέρωφ συνέκλιναν στο να δοθεί η μάχη «εφ’ όλης της ύλης», όπως έλεγαν. Έκτοτε οι ευρωεκλογές γίνονται με βάση την ατζέντα της ελληνικής πολιτική σκηνής. Συνήθως αποτελούν το προνομιακό πεδίο για να δώσει η αξιωματική αντιπολίτευση το αποφασιστικό χτύπημα στην εκάστοτε κυβέρνηση. Επίσης, οι ευρωεκλογές δίνουν την ευκαιρία στους ψηφοφόρους να επιλέξουν μικρά κόμματα τα οποία συμπαθούν, αλλά στις βουλευτικές εκλογές τούς γυρνούν την πλάτη χάριν των κομμάτων εξουσίας.

Οι ιδιαιτερότητες

Οι ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου ακολουθούν την πεπατημένη της ελληνικής ατζέντας. Σε μια στιγμή όπου η ΕΕ περνάει ίσως την πιο δύσκολη φάση της λόγω Brexit, στην προεκλογική εκστρατεία τα ευρωπαϊκά θέματα έχουν πολύ μικρή ορατότητα. Δεν εκπλήσσουν επίσης ούτε η προσπάθεια της ΝΔ να χρησιμοποιήσει τις ευρωεκλογές για να κλονίσει την κυβέρνηση, ούτε το ότι τα μικρά κόμματα θα πάρουν μεγαλύτερο ποσοστό από ό,τι στις βουλευτικές εκλογές.

Ωστόσο, είναι οι ιδιαιτερότητες αυτών των εκλογών που δίνουν τον τόνο:

  • Είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά από 4 χρόνια. Επομένως, εκ των πραγμάτων η σημασία της αναβαθμίζεται.
  • Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για τις πρώτες εκλογές μετά την ολοκλήρωση του μνημονιακού προγράμματος. Είναι έντονη η αίσθηση του «τέλους εποχής».
  • Την πιο μεγάλη σημασία έχει όμως η ευθεία σύνδεση από την κυβέρνηση των ευρωεκλογών με τις εθνικές εκλογές.

Η 30η Ιουνίου

Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι οι εκλογές θα γίνουν τον Οκτώβριο, αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης επιμένουν ότι είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο της διενέργειας βουλευτικών εκλογών στις 30 Ιουνίου 2019. Φαίνεται ότι το Μαξίμου εκτιμά ότι αν η διαφορά με τη ΝΔ είναι κάτω από 5%(κατά τη μία εκδοχή) ή κάτω από 7% (κατά μία άλλη), είναι εφικτό να ανατραπεί το αποτέλεσμα σε κάλπες του θα στηθούν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Στο ότι το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών είναι ανοιχτό συντείνουν μια σειρά από παράγοντες:

  1. Η κυβέρνηση «παίζει τα ρέστα της» με τις παροχές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε μια βδομάδα θα μοιραστεί παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο. Είναι αμφίβολο αν θα υπάρξουν περιθώρια για νέο γύρο παροχών το φθινόπωρο.
  2. Τον Ιούνιο θα βγει η τρίτη μεταμνημονιακή έκθεση συμμόρφωσης. Είναι πιθανό το πόρισμά της να περιορίσει τα κυβερνητικά περιθώρια για κοινωνική πολιτική.
  3. Το πιο σημαντικό όμως είναι το μομέντουμ. Η εκτίμηση των ηγετικών κλιμακίων του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η πρωτοβουλία των κινήσεων αυτή τη στιγμή έχει περάσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Επιπλέον, η μαζικότητα των προεκλογικών συγκεντρώσεων του Αλέξη Τσίπρα είναι μεγαλύτερη του αναμενόμενου. Η κινητοποίηση αυτή υπερβαίνει τις υφιστάμενες δυνατότητες του κομματικού μηχανισμού. Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγούνται κυβερνητικά στελέχη είναι ότι φουσκώνει ένα κοινωνικό κύμα «για να μη γυρίσει η Δεξιά», όπως λένε. Πρόκειται για τη λεγόμενη «αυταπάτη της μάχης» ή «βλέπουν» κάτι που είναι ακόμα αφανές στις δημοσκοπήσεις; Κοντός ψαλμός…
    Το σίγουρο είναι ότι αν εκτιμάς ότι φουσκώνει «κοινωνικό κύμα» ανεβαίνεις πάνω του και δεν το αφήνεις να ξεφουσκώσει. Σε αυτήν την περίπτωση θα έχομε εθνικές εκλογές «δύο γύρων»: Ο πρώτος στις 26 Μαΐου και ο δεύτερος στις 30 Ιουνίου.

ΠΗΓΗ cnn.gr

Τελικός Κυπέλλου Ελλάδας: Κυρίαρχος και… πελάτισσα! Ιστορικό νταμπλ ο ΠΑΟΚ – Εξαφανισμένη η ΑΕΚ

 

Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για το ποια φέτος ήταν η καλύτερη ελληνική ομάδα. Ο ΠΑΟΚ δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και μετά από το αήττητο πρωτάθλημα, σήκωσε και το Κύπελλο Ελλάδας, φτάνοντας στο πρώτο νταμπλ της ιστορίας του.

 

Έχοντας για μεγάλο πρωταγωνιστή τον αρχηγό του, Δημήτρη Πέλκα και για σκόρερ τον Τσούμπα Άκπομ, ο ΠΑΟΚ νίκησε την “χλωμή” ΑΕΚ με 1-0 μέσα στο ΟΑΚΑ και έφτασε τις 7 κατακτήσεις Κυπέλλων Ελλάδας.

PAOK FC / ΠAOK @PAOK_FC
 

Πρωτάθλημα και Κύπελλο στον Πύργο το Λευκό!

 

Η Ένωση έδειξε μεγάλη έλλειψη… φαντασίας στην ανάπτυξη της, παρουσίασε ένα άνευρο πρόσωπο, δεν μπόρεσε να περάσει την μπάλα στους Πόνσε και Λιβάγια κι έτσι ηττήθηκε για δεύτερη σερί χρονιά σε τελικό μέσα στο ΟΑΚΑ από τον ΠΑΟΚ και για τρίτη σερί, αν βάλουμε και αυτόν του Πανθεσσαλικού.

Οι ενδεκάδες των δύο ομάδων…

Ο Μανόλο Χιμένεθ παρέταξε την ΑΕΚ με σύστημα 4-2-3-1, βάζοντας στο χώρο του κέντρου τους Κρίστιτσιτς – Σιμόες, ενώ προτίμησε να ξεκινήσει τον Μπακασέτα στη θέση του Μπογέ, που προερχόταν από τραυματισμό. Όσον αφορά τις επιλογές του Ραζβάν Λουτσέσκου, χρησιμοποίησε κι αυτός σύστημα 4-2-3-1, βάζοντας τον Κάνιας στη θέση του Ολιβέιρα. Επίσης, προτίμησε να ξεκινήσει τον Ζαμπά στη θέση του Λημνιού.

Η αναμέτρηση…

Ο ΠΑΟΚ έβγαλε… ενέργεια στα πρώτα λεπτά του αγώνα, πιέζοντας ψηλά και δυσκολεύοντας πολύ την ΑΕΚ στο να κρατήσει στην κατοχή της την μπάλα. Η πρώτη καλή αξιόλογη στιγμή του τελικού όμως ήρθε από την Ένωση (6′). Ο Λιβάγια έκλεψε την μπάλα, έκανε τη συρτή σέντρα από τα δεξιά, ο Πόνσε έπιασε το πλασέ με την μία αλλά η μπάλα πέρασε περίπου δύο μέτρα από το δεξί δοκάρι της εστίας του Πασχαλάκη.

Η ομάδα του Λουτσέσκου είχε την κατοχή μπάλας και την πρωτοβουλία των κινήσεων, αφού οι “κιτρινόμαυροι” έδειξαν πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας. Η Ένωση δεν άφησε κενά στην άμυνα της και προσπάθησε να επιτεθεί κυρίως από τη δεξιά της πτέρυγα -στην πλευρά των Γιανούλη και Μπίσεσβαρ- αλλά και με μακρινές μπαλιές στους Λιβάγια και Πόνσε.

 
Προβολή εικόνας στο TwitterΠροβολή εικόνας στο Twitter
PAOK FC / ΠAOK @PAOK_FC
 

📸 Δυνατές μονομαχίες στο πρώτο κομμάτι του αγώνα

Δείτε άλλα Tweet του χρήστη PAOK FC / ΠAOK
 
 

Σαν αποτέλεσμα… το πρώτο μέρος κύλησε χωρίς φάση μέχρι το 36′, όταν ο ΠΑΟΚ έχασε την πρώτη του μεγάλη ευκαιρία! Ο Ζαμπά ταλαιπώρησε τον Χουλτ, έκανε το “σόλο” από τα δεξιά και στη συνέχεια το γύρισμα στην περιοχή, με τον Άκπομ να κοντρολάρει και να σουτάρει, υποχρεώνοντας τον Μπάρκα σε μεγάλη επέμβαση στην αριστερή του γωνία! Ο Κρίστιτσιτς ανάγκασε στο 44′ τον Πασχαλάκη να διώξει δύσκολα σε κόρνερ, αλλά στο φινάλε του 45λεπτου ο ΠΑΟΚ άνοιξε το σκορ. Ο Πέλκας μπήκε στην περιοχή της ΑΕΚ από τα δεξιά, έκανε το γύρισμα, ο Άκπομ έπιασε το ανάποδο «ψαλίδι» και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0. Το VAR (σ.σ. ο βοηθός και όχι ο διαιτητής) απλά επιβεβαίωσε την εγκυρότητα του τέρματος.

Ο ΠΑΟΚ κατάφερε έτσι να φέρει την ΑΕΚ σε δύσκολη θέση. Η Ένωση κλήθηκε στο δεύτερο μέρος να… σηκώσει το γάντι που έπεσε στην πλευρά της και να βγάλει αντίδραση. Οι παίκτες του Χιμένεθ ανέβασαν στροφές και μάλιστα άγγιξαν το 1-1. Ο Μάνταλος έβγαλε όμορφη κάθετη στο 52′, ο Πόνσε έπιασε το πλασέ, αλλά ο Πασχαλάκης μπλόκαρε. Το ίδιο έγινε στο επόμενο λεπτό, με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους Ζαμπά και Μπάρκα!

Στο 56′ ήταν η πρώτη φορά που είδαμε τον διαιτητή να πηγαίνει στο μόνιτορ του VAR, για μια περίπτωση πέναλτι, το οποίο δεν έδωσε (σ.σ. είδε ακούσιο χέρι του Κάνιας σε “τσίμπημα” του Μάνταλου). Η ΑΕΚ έμεινα κάτω από τη σέντρα, αλλά η αμυντική τετράδα του ΠΑΟΚ ήταν απροσπέλαστη. Την ίδια στιγμή, ο εκπληκτικός Πέλκας, έκανε πολύ δουλειά στο χώρο του κέντρου και προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τα κενά που δημιουργήθηκαν στα μετόπισθεν των “κιτρινόμαυρων”.

Στο 71′ ο Χιμένεθ πήρε το… ρίσκο, πέρασε τον Γκάλο στο ματς και άλλαξε το σχηματισμό της ομάδας (3-4-2-1), βάζοντας τρεις κεντρικούς αμυντικούς (Μπακάκη, Τσιγκρίνσκι, Οικονόμου) και πιέζοντας για την ισοφάριση. Λίγα λεπτά μετά, πέρασε και τον Μπογέ στη θέση του Κρίστιτσιτς (76′).

Η ΑΕΚ προσπάθησε να βρει διαδρόμους προς την εστία του Πασχαλάκη, αλλά δυσκολεύτηκε αρκετά (σ.σ. χωρίς έμπνευση). Η Ένωση μπήκε στο τελευταία δεκάλεπτο του αγώνα, με τον Γαλανόπουλο να μπαίνει στη θέση του Μπακάκη (έδειξε να έχει ενοχλήσεις στη μέση). Αναγκαστική αλλαγή έκανε όμως και ο ΠΑΟΚ, αφού ο Πέλκας δεν μπόρεσε να συνεχίσει και έδωσε τη θέση του στον Ολιβέιρα.

ΠΗΓΗ newsit.gr

Πληρωμή 13ης σύνταξης: Δείτε την ημερομηνία – Τι ποσά θα πάρουν οι συνταξιούχοι

Πόσοι και ποιοι ευνοούνται. 

Εντός του Μαΐου σχεδιάζει το Υπουργείο Εργασίας να καταβάλει την λεγόμενη «13η σύνταξη», και μάλιστα σύμφωνα με τις δηλώσεις τηςαρμόδιας υπουργού, Έφης Αχτσιόγλου, «το μέτρο είναι μόνιμο και θα χορηγείται την ίδια περίοδο κάθε έτους».

Η καταβολή αφορά στην κύρια σύνταξη, έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα, για τους συνταξιούχους με τα χαμηλότερα εισοδήματα είναι ίση με μία σύνταξη και για τους επόμενους με την κλιμάκωση που ανακοινώθηκε, σημείωσε. Από την 13η σύνταξη ωφελούνται περίπου 2.523.038 συνταξιούχοι.

 

Δείτε τα ποσά που θα λάβουν οι συνταξιούχοι

1.PNG
 
Τι αυξήσεις θα λάβουν οι δικαιούχοι

• Οι συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη έως 500 ευρώ θα λάβουν το 100% της σύνταξής τους, δηλαδή θα λάβουν μία πλήρη κύρια σύνταξη. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν 800.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι θα εισπράξουν έως 500 ευρώ. Κατά μέσο όρο θα λάβουν 370 ευρώ

• Οι συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 501-600 ευρώ θα λάβουν το 70% της σύνταξής τους. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν 350.000 συνταξιούχοι, που θα εισπράξουν από 350 έως 420 ευρώ. Κατά μέσο όρο θα λάβουν 370 ευρώ

• Οι συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 601-1.000 ευρώ θα λάβουν το 50% της σύνταξής τους. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν 600.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι θα εισπράξουν από 300 έως 500 ευρώ. Κατά μέσο όρο θα λάβουν 400 ευρώ

• Οι συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη πάνω από 1.000 ευρώ θα λάβουν το 30% της σύνταξής τους. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν 772.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι θα εισπράξουν από 300 ευρώ και πάνω, και κατά μέσο όρο 400 ευρώ

«Ταφόπλακα» στα αναδρομικά η 13η σύνταξη, λέει ο Αλέξης Μητρόπουλος

Ο γνωστός καθηγητής Πανεπιστημίου, μιλώντας στο Newsbomb.gr και την Ευδοκία Μύτιλη, δεν θα μπορούσε να αφήσει ασχολίαστο το μείζον θέμα των αναδρομικών που διεκδικούν χιλιάδες συνταξιούχοι από τις παράνομες παρακρατήσεις στις συντάξεις τους, συγκριτικά με την 13η σύνταξη.

Ο κύριος Αλέξης Μητρόπουλος τόνισε πως «η 13η σύνταξη αποτελεί έμμεση ταφόπλακα στα αναδρομικά. Αν ψηφιστεί η 13η σύνταξη κατά τον τρόπο που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός τότε οι συνταξιούχοι θα πρέπει να ξεχάσουν τα αναδρομικά».

ΠΗΓΗ newsbomb.gr

O υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υπουργός  Υγείας κ. Κουρουμπλής Παναγιώτης στο Νοσοκομείο Καστοριάς

Το Κέντρο Φυσικής Ιατρικής & Αποκατάστασης του Άργους Ορεστικού καθώς και το Νοσοκομείο Καστοριάς, επισκέφτηκε σήμερα, ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υπουργός  Υγείας κ. Κουρουμπλής Παναγιώτης, συνοδευόμενος από τον Διοικητή της 3ηςΥγειονομικής Περιφέρειας κ. Κίρκο Γεώργιο και τον Υποδιοικητή κ. Γαβριηλίδη Αγάπιο.

Ο κ. Κουρουμπλής ενημερώθηκε από τον Διοικητή και από τον Πρόεδρο εργαζομένων του Νοσοκομείου για τα τρέχοντα θέματα και δεσμεύτηκε να παρέχει από όποια θέση υπηρετεί, αμέριστη  στήριξη στο Νοσοκομείο μας.

 

Εκ της Διοικήσεως

Δημοτικές εκλογές 2019. Πως ψηφίζουμε και πόσους σταυρούς βάζουμε

Αναλυτική παρουσίαση του Υπουργείου Εσωτερικών για τις δημοτικές εκλογές.

Περιεχόμενα

– Αλλαγές στην εκλογική διαδικασία
– Εκλογικό δικαίωμα – προσόντα εκλογιμότητας
– Κωλύματα – ασυμβίβαστα
– Κατάρτιση συνδυασμών
– Ανακήρυξη και κοινοποίηση συνδυασμών
– Πρόγραμμα Εκλογής
– Εξαγωγή και δημοσίευση των εκλογικών αποτελεσμάτων – Έκθεση Πρακτικών
– Επικύρωση της Εκλογής
– Ενστάσεις – επανάληψη της εκλογής σε περίπτωση ακύρωσης

Αλλαγές στην εκλογική διαδικασία με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι (Ι)

Εφαρμόζεται για πρώτη φορά το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής.

Αποσυνδέεται η ανάδειξη των οργάνων διοίκησης των κοινοτήτων από τους συνδυασμούς που μετέχουν στη διαδικασία ανάδειξης των δημοτικών αρχών και προβλέπεται η εκλογή των οργάνων κοινότητας σε χωριστή κάλπη.

Για πρώτη φορά εισάγεται το δικαίωμα του εκλέγειν στους νέους 17 ετών.

Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύνανται να θέτουν υποψηφιότητα και για μονοπρόσωπα όργανα διοίκησης, και ειδικότερα για το αξίωμα του Δημάρχου και του Προέδρου Κοινότητας έως και 300 κατοίκους.

Αλλαγές στην εκλογική διαδικασία με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι (ΙΙ)

Δεν υφίσταται υποψηφιότητα για το αξίωμα του «προέδρου του συμβουλίου κοινότητας άνω των 300 κατοίκων», καθώς αυτός εκλέγεται έμμεσα από τους συμβούλους της οικείας κοινότητας, μεταξύ των πρώτων συμβούλων σε σταυρούς προτίμησης των δύο πρώτων σε δύναμη συνδυασμών της κοινότητας.

Προβλέπεται η εκλογή προέδρων των κοινοτήτων με μόνιμο πληθυσμό έως τριακοσίων (300) κατοίκων, με χωριστή κάλπη και με ενιαίο ψηφοδέλτιο όλων των μεμονωμένων υποψηφίων.

Λαμβάνεται για πρώτη φορά υπόψη ο «μόνιμος πληθυσμός» της χώρας, για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την οργάνωση και λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, αντικαθιστώντας τον «πραγματικό πληθυσμό», που ίσχυε μέχρι σήμερα.

Χρόνος διενέργειας των εκλογών

• Οι εκλογές για την ανάδειξη των δημοτικών αρχών της νέας δημοτικής περιόδου θα διεξαχθούν την Κυριακή 26 Μαΐου 2019.

• Σε περίπτωση επανάληψης της ψηφοφορίας, αυτή θα διεξαχθεί την επόμενη Κυριακή 2 Ιουνίου 2019.

• Η εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών θα πραγματοποιηθεί την 1 Σεπτεμβρίου 2019 και η θητεία τους θα λήξει την 31 Δεκεμβρίου 2023.

Εκλογές 26 Μαΐου 2019

Στις εκλογές αυτές ψηφίζουμε για την ανάδειξη:

• δημάρχων

• δημοτικών συμβούλων

• συμβούλων κοινοτήτων με μόνιμο πληθυσμό άνω των τριακοσίων (300) κατοίκων

• προέδρων κοινοτήτων με μόνιμο πληθυσμό έως και τριακοσίων (300) κατοίκων

Εκλογικό δικαίωμα (Ι)

Δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές έχουν: α) όλοι οι δημότες του Δήμου που σωρευτικά:

• έχουν συμπληρώσει το 17 έτος της ηλικίας τους, δηλαδή έχουν γεννηθεί μέχρι 31.12.2002.

• είναι εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου.

– Για συμβούλια και προέδρους κοινοτήτων ψηφίζουν μόνο οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της οικείας κοινότητας.

Εκλογικό δικαίωμα (ΙΙ)

β. οι πολίτες των λοιπών 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι δεν έχουν την ελληνική ιθαγένεια, αλλά που σωρευτικά:
• κατοικούν στην Ελλάδα,
• έχουν συμπληρώσει το 17 έτος της ηλικίας τους, δηλαδή έχουν γεννηθεί μέχρι 31.12.2002,
• είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του Δήμου όπου κατοικούν, μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2019.

Προσόντα εκλογιμότητας

• Δήμαρχος μπορεί να εκλεγεί ο δημότης και ο συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα της διενέργειας των εκλογών, δηλ. έχει γεννηθεί μέχρι τις 25.05.1998.

• Δημοτικός σύμβουλος, σύμβουλος κοινότητας ή πρόεδρος κοινότητας μπορεί να εκλεγεί ο δημότης ή ο πολίτης κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει την ικανότητα να εκλέγει και έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα διενέργειας των εκλογών, δηλ. έχει γεννηθεί μέχρι 25.05.2001.

Κωλύματα εκλογιμότητας

• Οι υποψήφιοι αιρετοί των δήμων δεν πρέπει να αποδέχονται καθήκοντα ή έργα που συνιστούν κώλυμα εκλογιμότητας ή είναι ασυμβίβαστα με τη θέση του αιρετού, καθώς θεωρείται ότι έτσι επηρεάζουν την εκλογική βούληση.
• Σχετικό κώλυμα εκλογιμότητας: ο υποψήφιος μπορεί να το αποβάλει, εφόσον παραιτηθεί πριν την ανακήρυξη των υποψηφίων, δηλ. πριν την 11η Μαΐου 2019.
• Απόλυτο κώλυμα εκλογιμότητας: ο υποψήφιος δεν μπορεί να το αποβάλει, ακόμα και σε περίπτωση παραίτησής του από την κρίσιμη ιδιότητα.
• Τοπικό κώλυμα εκλογιμότητας: υφίσταται όταν ο υποψήφιος φέρει την κρίσιμη ιδιότητα, εντός συγκεκριμένων διοικητικών ορίων, στα οποία περικλείεται ο δήμος στον οποίο επιθυμεί να θέσει υποψηφιότητα.

Υποψηφιότητες – κατάρτιση συνδυασμών

• Η εκλογή των συμβούλων κοινότητας γίνεται με χωριστή κάλπη.

Εκλογικές περιφέρειες για την ανάδειξη μελών του δημοτικού συμβουλίου

• Είναι οι δημοτικές ενότητες του κάθε δήμου, δηλαδή οι δήμοι ή κοινότητες που καταργήθηκαν και συγχωνεύθηκαν με τον Καλλικράτη
(π.χ. οι εκλογικές περιφέρειες του Δήμου Αργιθέας, είναι οι δημοτικές ενότητες Αχελώου, Αργιθέας και Ανατολικής Αργιθέας).

• Δήμοι, οι οποίοι δεν προέρχονται από συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων αποτελούν μία ενιαία εκλογική περιφέρεια, π.χ. ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας.

Κατάρτιση συνδυασμών για το δημοτικό συμβούλιο (Ι)

• Η εκλογή του δημάρχου και των δημοτικών συμβούλων γίνεται κατά συνδυασμούς.
Υποψηφιότητες εκτός συνδυασμών αποκλείονται.

• Κάθε συνδυασμός περιλαμβάνει:
α) Τον υποψήφιο δήμαρχο
β) Τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους ανά εκλογική περιφέρεια, σε αριθμό ίσο τουλάχιστον με τον αριθμό των εδρών κάθε εκλογικής περιφέρειας με δυνατότητα προσαύξησης έως και πενήντα τοις εκατό (50%).

Κατάρτιση συνδυασμών για το δημοτικό συμβούλιο (ΙI)

• Ο αριθμός των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων από κάθε σαράντα τοις εκατό (40%)
• Η δήλωση συνδυασμού πρέπει να περιλαμβάνει υποψήφιους για το σύνολο των εκλογικών περιφερειών.
• Υποψηφιότητα από το ίδιο πρόσωπο για την εκλογή του ως δημάρχου, ως μέλους δημοτικού συμβουλίου, ως μέλος συμβουλίου κοινότητας ή ως προέδρου κοινότητας δεν επιτρέπεται.
• Κανείς δεν επιτρέπεται να συμμετέχει σε περισσότερους συνδυασμούς.
Κοινότητες
• Καταργείται η διάκριση, σε δημοτικές και τοπικές κοινότητες, βάσει πληθυσμιακών κριτηρίων.
• Με την εφαρμογή του προγράμματος «Κλεισθένης I», νέος θεσμός ενδοδημοτικής αποκέντρωσης καθίσταται η κοινότητα.

Κατάρτιση συνδυασμών για συμβούλια κοινοτήτων άνω των 300 κατοίκων

Γίνεται με ανάλογο τρόπο με την κατάρτιση συνδυασμού για το δημοτικό συμβούλιο.
– Ο συνδυασμός περιλαμβάνει:
• ποσόστωση 40% ανά φύλο.

Εκλογές κοινοτήτων κάτω των 300 κατοίκων

• Διεξάγονται με χωριστή κάλπη και με ενιαίο ψηφοδέλτιο όλων των μεμονωμένων υποψηφίων.
• Οι υποψηφιότητες κατατίθενται με γραπτή δήλωση κάθε υποψηφίου, στην οποία αναγράφεται η κοινότητα για την οποία κατατίθεται υποψηφιότητα. Το ψηφοδέλτιο περιλαμβάνει τα ονόματα όλων των υποψηφίων με αλφαβητική σειρά.

Κατανομή εδρών δημοτικού συμβουλίου (I)
Το σύνολο των εδρών του δημοτικού συμβουλίου κατανέμεται στους συνδυασμούς, ανάλογα με τον αριθμό των έγκυρων ψηφοδελτίων που έλαβαν, σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα της «απλής αναλογικής των υπολοίπων».

Επανάληψη ψηφοφορίας

• Εφόσον κανείς συνδυασμός δεν συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των έγκυρων ψηφοδελτίων κατά την πρώτη Κυριακή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μεταξύ των επικεφαλής των 2 πρώτων συνδυασμών.
• Το σύνολο των μελών του δημοτικού συμβουλίου (τακτικά και αναπληρωματικά) εκλέγονται αναλογικά από τον πρώτο γύρο, σύμφωνα με τους σταυρούς προτίμησης που συγκέντρωσε κάθε υποψήφιος.

Εκλογή δημάρχου

– Δήμαρχος εκλέγεται ο επικεφαλής του συνδυασμού που έλαβε το 50% των έγκυρων ψήφων συν μία, είτε στον πρώτο γύρο, είτε στο δεύτερο γύρο.

– Τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου κρίνουν αποκλειστικά το πρόσωπο του δημάρχου.

Εκλογή δημοτικών συμβούλων

Τακτικοί δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται, από τους υποψήφιους των συνδυασμών που δικαιούνται έδρα, αυτοί που έλαβαν τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης, συμπεριλαμβανομένης της διασταυρούμενης ψήφου, στην εκλογική περιφέρεια όπου θέτουν υποψηφιότητα.

Κατανομή εδρών συμβουλίων κοινοτήτων άνω των 300 κατοίκων

Ανάλογα με την εκλογική δύναμη κάθε συνδυασμού στην οικεία κοινότητα και με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής.

Εκλογή προέδρου συμβουλίου κοινότητας άνω των 300 κατοίκων:

• Σε περίπτωση που συνδυασμός έλαβε το 50%+1 ψήφο, ο πρώτος σε σταυρούς σύμβουλός του αναδεικνύεται πρόεδρος της κοινότητας.
• Σε κάθε άλλη περίπτωση, ο πρόεδρος εκλέγεται έμμεσα, από το ίδιο το συμβούλιο κοινότητας, με μυστική ψηφοφορία.
• Υποψήφιοι για το αξίωμα θα είναι οι πρώτοι σε σταυρούς προτίμησης σύμβουλοι από τους δύο πρώτους κατά σειρά εκλογής συνδυασμούς.

Εκλογή προέδρου κοινότητας κάτω των 300 κατοίκων.
• Από το ενιαίο ψηφοδέλτιο, πρόεδρος εκλέγεται όποιος συγκεντρώσει τους περισσότερους σταυρούς.
Ψηφοδέλτια
• Τα ψηφοδέλτια των συνδυασμών υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και των συνδυασμών υποψηφίων συμβούλων κοινότητας άνω των 300 κατοίκων εκτυπώνονται με μέριμνα του οικείου συνδυασμού.
• Τα ψηφοδέλτια για τις εκλογές των κοινοτήτων έως και τριακοσίων (300) κατοίκων, καταρτίζονται και εκτυπώνονται με ευθύνη του οικείου δημάρχου και με πιστώσεις του δήμου.

Ψηφοδέλτια σε δήμους που αποτελούν ενιαία εκλογική περιφέρεια

Μετά την ονομασία του συνδυασμού αναγράφονται κατά σειρά, όπως αναφέρονται στην απόφαση ανακήρυξης:
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο του υποψήφιου δημάρχου, με την αντίστοιχη ένδειξη, η οποία τίθεται είτε δίπλα είτε κάτω από το όνομα του
υποψήφιου δημάρχου και,
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, με αλφαβητική σειρά.

Ψηφοδέλτια σε δήμους που αποτελούνται από εκλογικές περιφέρειες

Μετά την ονομασία του συνδυασμού, αναγράφονται όπως αναφέρονται στην απόφαση ανακήρυξης:
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο του υποψήφιου δημάρχου, με την αντίστοιχη ένδειξη, η οποία τίθεται είτε δίπλα είτε κάτω από το όνομα του υποψήφιου δημάρχου,
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, με αλφαβητική σειρά, της αντίστοιχης εκλογικής περιφέρειας,
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο των υποψηφίων, με αλφαβητική σειρά, όλων των υπόλοιπων εκλογικών περιφερειών και, εντός παρενθέσεως, η εκλογική περιφέρεια στην οποία είναι υποψήφιοι.

Ψηφοδέλτια σε κοινότητες άνω των 300 κατοίκων

Αναγράφονται, όπως αναφέρονται στην απόφαση ανακήρυξης:
– έμβλημα συνδυασμού (εφόσον υπάρχει),
– όνομα συνδυασμού,
– η φράση «Μέχρι δύο (2) σταυρούς»,
– το επώνυμο, το κύριο όνομα και το πατρώνυμο των υποψηφίων συμβούλων της κοινότητας, με αλφαβητική σειρά.

Ψηφοδέλτια σε κοινότητες κάτω των 300 κατοίκων

• Το ενιαίο ψηφοδέλτιο κάθε κοινότητας έως και τριακοσίων (300) κατοίκων φέρει τον τίτλο «Υποψήφιοι Πρόεδροι της Κοινότητας … του Δήμου…».
• Ακολουθούν με αλφαβητική σειρά τα ονόματα των υποψηφίων προέδρων της κοινότητας που έχουν ανακηρυχθεί από το αρμόδιο δικαστήριο.

Σταυροί προτίμησης
• Ο εκλογέας εκφράζει την προτίμησή του σε υποψήφιο συνδυασμού, σημειώνοντας στο ψηφοδέλτιο σταυρό παραπλεύρως του ονόματός του.
• Για την εκλογή δημοτικών συμβούλων σε δήμους που αποτελούν ενιαία εκλογική περιφέρεια ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ ενός ή δύο ή τριών υποψηφίων.

Σταυροί προτίμησης

Σε δήμους που αποτελούνται από περισσότερες εκλογικές περιφέρειες ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του:
• Στις μονοεδρικές, διεδρικές και τριεδρικές εκλογικές περιφέρειες: υπέρ ενός υποψηφίου της εκλογικής περιφέρειας στους καταλόγους της οποίας είναι γραμμένος και υπέρ ενός υποψηφίου μίας από τις άλλες εκλογικές περιφέρειες του δήμου.
• Στις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες: υπέρ ενός ή δύο ή τριών υποψηφίων της εκλογικής περιφέρειας στους καταλόγους της οποίας είναι γραμμένος και υπέρ ενός υποψηφίου μίας από τις άλλες εκλογικές περιφέρειες του οικείου δήμου.

Σταυροί προτίμησης – κοινότητες

• Για την εκλογή συμβουλίων κοινότητας άνω των τριακοσίων (300) κατοίκων ο εκλογέας μπορεί να θέσει έως δύο (2) σταυρούς προτίμησης.
• Για την εκλογή προέδρων κοινότητας έως τριακοσίων (300) κατοίκων, ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ ενός (1) υποψηφίου.

Ανακήρυξη και κοινοποίηση συνδυασμών Πρόγραμμα Εκλογής (I)

• Τη δέκατη πέμπτη (15η) ημέρα πριν από την ψηφοφορία το πρωτοδικείο, δηλ. την 11 Μαΐου 2019, ανακηρύσσει σε δημόσια συνεδρίαση τους συνδυασμούς και τους υποψηφίους που έχουν δηλωθεί νόμιμα.
• Για την ανακήρυξη των συνδυασμών το οικείο Πρωτοδικείο εξετάζει:
• αν η δήλωση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα
• αν στο συνδυασμό περιλαμβάνονται υποψήφιοι για το σύνολο των εκλογικών περιφερειών (προκειμένου για δήμο).

Ανακήρυξη και κοινοποίηση συνδυασμών Πρόγραμμα Εκλογής (II)

• αν ο αριθμός των αναγραφόμενων στη δήλωση υποψηφίων είναι μικρότερος από τον προβλεπόμενο.
• αν τηρείται η υποχρεωτική ποσόστωση του 40% ανά φύλο.
• αν το όνομα και το τυχόν έμβλημα του συνδυασμού είναι έγκυρα.
• αν με τη δήλωση του συνδυασμού προσκομίζονται για κάθε υποψήφιο τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά.

Ανακήρυξη και κοινοποίηση συνδυασμών Πρόγραμμα Εκλογής (III)

• αν τα ονοματεπωνυμικά στοιχεία των υποψηφίων του συνδυασμού, καθώς και οι εκλογικές περιφέρειες στις οποίες είναι υποψήφιοι έχουν αναγραφεί με ορθό τρόπο.
• αν με τη δήλωση του συνδυασμού προσκομίζονται για κάθε υποψήφιο τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά.
• Ο πρόεδρος του πρωτοδικείου κοινοποιεί αμέσως στον περιφερειάρχη τις σχετικές αποφάσεις.
• Ο περιφερειάρχης θεωρεί και αποστέλλει αμέσως σε κάθε δήμο πίνακα των συνδυασμών που έχουν ανακηρυχθεί.

Ανακήρυξη και κοινοποίηση συνδυασμών Πρόγραμμα Εκλογής (ΙV)

Ο δήμαρχος εκδίδει και δημοσιεύει, με τοιχοκόλληση, σε όλες τις συνοικίες, σε όλα τα χωριά και τους οικισμούς του δήμου και αναρτά στην ιστοσελίδα του δήμου τρεις (3) τουλάχιστον ημέρες πριν από την ψηφοφορία, πρόγραμμα που αναφέρει ακριβώς την ημέρα της ψηφοφορίας, τις ώρες που αρχίζει και τελειώνει, τον τόπο και το κατάστημα της ψηφοφορίας, τις έδρες για τις οποίες γίνεται η εκλογή και τους συνδυασμούς μαζί με τα ονόματα των υποψηφίων, που συγκροτούν κάθε συνδυασμό ή τα ενιαία ψηφοδέλτια μεμονωμένων υποψηφιοτήτων κοινοτήτων με μόνιμο πληθυσμό έως 300 κατοίκων.

Εξαγωγή και δημοσίευση των αποτελεσμάτων

Οι αντιπρόσωποι της δικαστικής αρχής αποστέλλουν τα εκλογικά στοιχεία στον πρόεδρο του αρμόδιου πρωτοδικείου. Μετά τη συγκέντρωση των στοιχείων όλων των εκλογικών τμημάτων του δήμου, ο πρόεδρος του πρωτοδικείου εξάγει το γενικό αποτέλεσμα, το οποίο δημοσιεύει αμέσως με τοιχοκόλληση στο δημοτικό κατάστημα της έδρας του δικαστηρίου.

Έκθεση πρακτικών

• Αμέσως μετά τη δημοσίευση του αποτελέσματος της εκλογής, ο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής ή άλλο μέλος της παραδίδει τα πρακτικά της, τα λοιπά εκλογικά έγγραφα, τα δέματα των ψηφοδελτίων ταξινομημένα κατά συνδυασμούς και με τη σειρά που είναι αριθμημένα, καθώς και τους φακέλους στον πρόεδρο πρωτοδικών.
• Ο πρόεδρος πρωτοδικών, εκθέτει τα πρακτικά της εκλογής μαζί με τον πίνακα των αποτελεσμάτων της στο κατάστημα του πρωτοδικείου επί πέντε (5) ημέρες και συντάσσει για την έκθεση αυτή πρακτικό, που τοιχοκολλάται επίσης έξω από το δικαστικό κατάστημα.

Επικύρωση της εκλογής

• Το πολυμελές πρωτοδικείο μετά από τη λήξη της πενθήμερης έκθεσης των πρακτικών ανακηρύσσει με χωριστή πράξη:
α) τον επιτυχόντα και τους επιλαχόντες συνδυασμούς, το δήμαρχο, τους τακτικούς και αναπληρωματικούς δημοτικούς συμβούλους κάθε συνδυασμού, τους τακτικούς και αναπληρωματικούς συμβούλους των κοινοτήτων κάθε συνδυασμού, τους προέδρους των κοινοτήτων έως 300 κατοίκους με τους αναπληρωματικούς τους.
β) τους τακτικούς και αναπληρωματικούς σύμβουλους της κάθε
εκλογικής περιφέρειας κάθε συνδυασμού.
γ) τους τακτικούς σύμβουλους κάθε συνδυασμού σύμφωνα με τον αριθμό των σταυρών προτίμησης που έχουν λάβει στο σύνολο της εδαφικής περιφέρειας του δήμου.
• Ο πρόεδρος του πρωτοδικείου εκθέτει τις αποφάσεις στο κατάστημα του δικαστηρίου επί τρεις (3) συνεχείς ημέρες και αποστέλλει αντίγραφό τους στον περιφερειάρχη και στον Συντονιστή της Απ. Διοίκησης.

Ενστάσεις 
Λόγους ένστασης μπορούν να θεμελιώσουν:
α) η έλλειψη νόμιμων προσόντων και η συνδρομή κωλυμάτων σε υποψηφίους που έχουν εκλεγεί ως τακτικά ή αναπληρωματικά μέλη,
β) η παράβαση του νόμου κατά τη διεξαγωγή της εκλογής ή κατά την εξαγωγή του εκλογικού αποτελέσματος ή κατά την ανακήρυξη των υποψήφιων συνδυασμών
γ) η ακυρότητα ή η εσφαλμένη αρίθμηση των ψηφοδελτίων.

Ειδικότερα, σε ότι αφορά στην ακυρότητα των ψηφοδελτίων, το ψηφοδέλτιο είναι άκυρο μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
– Όταν έχουν γίνει εγγραφές ή διαγραφές
– Αν έχει σχήμα, διαστάσεις ή μορφή που διαφέρουν, κατά τρόπο εμφανή, από αυτά που ορίζει η νομοθεσία
– Αν έχει τυπωθεί σε χαρτί ή με μελάνι που το χρώμα του διαφέρει, κατά τρόπο εμφανή, από αυτό που ορίζεται στη νομοθεσία
– Αν έχουν σημειωθεί σε οποιαδήποτε πλευρά του λέξεις, φράσεις, υπογραμμίσεις, στίγματα ή άλλα σημεία, εφόσον αποτελούν διακριτικά γνωρίσματα, που παραβιάζουν με τρόπο προφανή το απόρρητο της ψηφοφορίας

• Αν βρεθεί στο φάκελο με ένα ή περισσότερα άλλα έγκυρα ή άκυρα ψηφοδέλτια του ίδιου ή διαφορετικού συνδυασμού ή με λευκά και
– Αν βρεθεί μέσα σε φάκελο, που δεν είναι σύμφωνος με τα προβλεπόμενα στη νομοθεσία

Επανάληψη της εκλογής σε περίπτωση ακύρωσης

• Αν ακυρωθεί η εκλογή για παράβαση νόμου ή για οποιαδήποτε πλημμέλεια, επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία ανάμεσα στους ίδιους υποψηφίους, που είχαν ανακηρυχθεί νόμιμα.
• Ο δήμαρχος εκδίδει χωρίς καθυστέρηση πρόγραμμα, με το οποίο καλεί τους δημότες εκλογείς για την επανάληψη της εκλογής για τον υπολειπόμενο χρόνο της δημοτικής περιόδου. Το πρόγραμμα δημοσιεύεται με τοιχοκόλληση δεκαπέντε (15) τουλάχιστον ημέρες πριν από την ημέρα που έχει οριστεί για την ψηφοφορία και αναρτάται στην ιστοσελίδα του δήμου.

Αναλυτικές οδηγίες για όλα τα παραπάνω θέματα παρέχονται με την αρ. 12/24344/03.04.2019
(ΑΔΑ: 65ΦΔ465ΧΘ7-5ΟΕ) Εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών.

Πρόσφατα Άρθρα

Προβεβλημένα Links

  • DIKTYO1 TV VIDEO PORTAL

Έυρεση στο Αρχείο

με ημερομηνία
με κατηγορία
'Ευρεση με Google

Photo Gallery





Kατηγορίες
blog καθημερινής ενημέρωσης alphafm.gr

Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Όροι χρήσης :απαγορεύεται η χρήση όλων των εικόνων, βίντεο, ειδήσεων, ρεπορτάζ, γραφικών χωρίς την άδεια του alphafm.gr και χωρίς την αναφορά πηγής

Στοιχεία Επικοινωνίας : Κολοκοτρώνη 20 - ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΤΚ 52100, 24670 26.945, apararas@gmail.com
Copyright ©2008-2017 alphafm.gr