Αρχείο της Κατηγορίας ειδήσεων : ΔΙΕΘΝΗ

FaceApp: Απειλούνται τα δεδομένα εκατομμυρίων χρηστών από το app που προκάλεσε παγκόσμια φρενίτιδα;

Τι αναφέρεται στους όρους χρήσης της εφαρμογής και τι ισχυρίζεται ο developer του απίστευτα δημοφιλούς FaceApp

 
Παγκόσμια φρενίτιδα έχει προκαλέσει το νέο feature της εφαρμογής FaceApp, που επιτρέπει σε έναν χρήστη να τροποποιήσει μια φωτογραφία του, ώστε να δει τι επιφυλάσσει… το μέλλον για το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του.
 


Η εφαρμογή, που έγινε για πρώτη φορά viral to 2017, δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να παρέμβουν σε φωτογραφίες τους, αλλάζοντας το χρώμα μαλλιών και ματιών τους, και άλλα χαρακτηριστικά του προσώπου τους. Τώρα, χάρη στο νέο feature, τα άτομα που χρησιμοποιούν το app μπορούν να αλλάξουν ακόμα και… την ηλικία τους. Τα τελευταία 24ωρα, τα social media και το διαδίκτυο έχουν πλημμυρίσει από «γερασμένες» και «νεότερες» εκδοχές χρηστών και σελέμπριτις, με τη νέα μανία να έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας.


Τι ισχύει όμως σχετικά με την ασφάλεια των δεδομένων των εκατομμυρίων χρηστών που χρησιμοποιούν την εφαρμογή, την οποία μάλιστα έχει αναπτύξει μια ρωσική εταιρεία; 

 
app-2


 
Σύμφωνα με το site του FaceApp, η εφαρμογή έχει πάνω από 80 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες. Ωστόσο πολλά διεθνή ΜΜΕ εικάζουν ότι αυτός ο αριθμός έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία 24ωρα λόγω της αναζωπύρωσης του ενδιαφέροντος.

Ο Τσακ Σούμερ, Αμερικανός γερουσιαστής από το κόμμα των Δημοκρατικών, ζήτησε να πραγματοποιηθεί έρευνα για το FaceApp, επισημαίνοντας ότι τον ανησυχεί τρομερά το γεγονός πως τα δεδομένα πολιτών των ΗΠΑ μπορεί να καταλήξουν στα χέρια μιας εχθρικής ξένης δύναμης.

Chuck Schumer @SenSchumer
 

BIG: Share if you used :

The @FBI & @FTC must look into the national security & privacy risks now

Because millions of Americans have used it

It’s owned by a Russia-based company

And users are required to provide full, irrevocable access to their personal photos & data

Page 1 of Senator Schumer's letter to the FBI and FTC.Page 2 of Senator Schumer's letter to the FBI and FTC.
1,394 people are talking about this
 
 


 
Ο Αμερικανός πολιτικός δεν είναι ο μόνος που έχει εκφράσει τέτοιου είδους ανησυχίες. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο με (αναπόδεικτους) ισχυρισμούς ότι η εταιρεία στην οποία ανήκει η εφαρμογή και έχει την έδρα της στην Αγία Πετρούπολη αποκτά πρόσβαση σε όλες τις φωτογραφίες των χρηστών, όχι μόνο σε όσες ανεβάζουν οι ίδιοι για τροποποίηση, και ότι τα δεδομένα μεταφέρονται στη Ρωσία για… «σκοτεινούς σκοπούς».



Τι ισχύει όμως πραγματικά σχετικά με τους «κινδύνους» που κρύβει η εν λόγω εφαρμογή;

Στους όρους χρήσης του FaceApp αναφέρεται ρητά ότι ο χρήστης παραχωρεί στην εταιρεία την άδεια για τη χρήση, αναπαραγωγή, τροποποίηση, προσαρμογή, δημοσίευση μετάφραση κ.λπ. του περιεχομένου χρήστη και οποιουδήποτε ονόματος ή ονόματος χρήστη παρέχεται σε σχέση με το εν λόγω περιεχόμενο, σε όλες τις μορφές media και όλα τα κανάλια που είναι ήδη γνωστά ή θα αναπτυχθούν στο μέλλον, χωρίς υποχρέωση αποζημίωσής του.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η Wireless Labs, μητρική εταιρεία της FaceApp, μπορεί να χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία που αποστέλλεις στην εφαρμογή, τροποποιημένη ή μη, για διαφημιστικούς λόγους, για την εκπαίδευση άλλων προγραμματιστών ή για σκοπούς που δεν τους βάζει καν το μυαλό σου. Κατά πόσον αυτό μπορεί να αποτρέψει έναν χρήστη από να χρησιμοποιεί το app, είναι μια απόφαση που αφορά αποκλειστικά τον ίδιο, με την προϋπόθεση φυσικά ότι έχει διαβάσει τους όρους χρήσης – κάτι που δυστυχώς ελάχιστοι κάνουν.

app-1


Πέραν των όσων αναφέρονται παραπάνω, τα «σενάρια» περί μεταφοράς των δεδομένων στη Ρωσία και περί πρόσβασης της εφαρμογής στο σύνολο των φωτογραφιών του χρήστη δεν ευσταθούν, όπως έσπευσαν εχθές να διευκρινίσουν εκπρόσωποι της εταιρείας.

Ο Γιάροσλαβ Γκοντσάροφ, CEO της FaceApp, δήλωσε εχθές στον Guardian ότι μόνο η φωτογραφία που επιλέγει ο χρήστης στο τηλέφωνό του προς τροποποίηση αποστέλλεται στην εταιρεία και ότι η εφαρμογή δεν «κλέβει» όλες τις φωτογραφίες και τα βίντεο της συσκευής, όπως έγραψαν κάποιοι. Όπως επισημαίνει, τα δεδομένα δεν μεταβιβάζονται στη Ρωσία αλλά αποθηκεύονται σε υπηρεσίες cloud που παρέχει η Amazon και η Google και ελέγχονται, κατά συνέπεια, από τις ΗΠΑ.

«Το FaceApp πραγματοποιεί ένα μεγάλο μέρος της επεξεργασίας στο cloud. Ανεβάζουμε μόνο τη φωτογραφία που έχει επιλέξει ο χρήστης για επεξεργασία. Δεν μεταβιβάζουμε ποτέ καμία άλλη εικόνα από το τηλέφωνο στο cloud».

Ο developer επιμένει ότι οι χρήστες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν να αφαιρεθούν οι φωτογραφίες τους από τον server. «Ίσως αποθηκεύσουμε στο cloud μια φωτογραφία που έχει ανέβει. Οι κύριοι λόγοι για αυτό είναι η απόδοση και η επισκεψιμότητα. Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι ο χρήστης δεν θα ανεβάσει πολλές φορές την ίδια φωτογραφία για επεξεργασία. Οι περισσότερες εικόνες διαγράφονται από τους server μας μέσα σε 48 ώρες από την στιγμή του upload», επισημαίνει ο CEO.

Σύμφωνα με τον Γκοντσάροφ, η εταιρεία του δεν πουλά ούτε κοινοποιεί τα δεδομένα χρηστών σε τρίτα μέρη, ενώ οι περισσότερες δυνατότητες του app είναι διαθέσιμες χωρίς να απαιτείται σύνδεση, πράγμα που σημαίνει – κατά τον ίδιο – ότι το app δεν έχει ως στόχο να συλλέξει έναν τεράστιο όγκο δεδομένων για τους χρήστες με σκοπό να τα πουλήσει. 
 
ΠΗΓΗ protothema.gr

Στοιχεία σοκ για την παιδική εργασία: Το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού παιδιών κάτω των 14 ετών εργάζεται!

Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που εργάζονται -73 εκατ. σε απόλυτους όρους- βρίσκονται σε επικίνδυνη εργασία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους

 
Παρά τον διακηρυγμένο από τα Ηνωμένα Έθνη στόχο για την εξάλειψη της παιδικής εργασίαςέως το 2025, ο ρυθμός μείωσής της παραμένει πολύ πιο αργός από αυτόν που θα οδηγούσε στην επίτευξη του στόχου. Η παιδική εργασία φαίνεται ότι θα συνεχίσει να αποτελεί φαινόμενο γερά ριζωμένο κυρίως στις φτωχές κοινωνίες.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις (2017) που παραθέτει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO), στην παιδική εργασία (ηλικίες 5-14 ετών), βρίσκονται παγκοσμίως, 152 εκατ. παιδιά (64 εκατ. κορίτσια και 88 εκατ. αγόρια) αντιπροσωπεύοντας 10% όλων των παιδιών. Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που εργάζονται -73 εκατ. σε απόλυτους όρους- βρίσκονται σε επικίνδυνη εργασία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους.

 
Ο συνολικός αριθμός των παιδιών στην απασχόληση, που προκύπτει από τον υπολογισμό τόσο της παιδικής εργασίας όσο και της απασχόλησης παιδιών άνω της νόμιμης ηλικίας εργασίας (15-17 ετών), φθάνει τα 218 εκατ.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες παγκόσμιες εκτιμήσεις της καταναγκαστικής εργασίας (2016), τα παιδιά που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αριθμούν 4,3 εκατ., από τα οποία 1,0 εκατ. είναι παιδιά σε εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση, 3,0 εκατ. αντιμετωπίζουν άλλες μορφές εκμετάλλευσης και 300.000 είναι παιδιά σε καταναγκαστική εργασία που έχει επιβληθεί από κρατικές Αρχές. Τα στοιχεία αυτά δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που δημοσιεύθηκαν τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

 
Κατά την περίοδο από το 2000 έως το 2016, παρουσιάστηκε καθαρή μείωση 94 εκατ. παιδιών στην παιδική εργασία και 134 εκατ. παιδιών συνολικά στην απασχόληση. Ο αριθμός των παιδιών σε επικίνδυνη εργασία μειώθηκε κατά περισσότερο από το ήμισυ στη διάρκεια της ίδιας περιόδου.


                   Παιδική εργασία            Επικίνδυνη εργασία

2000         245.500.000 (16%)         170.500.000 (11,1%)

2004         222.294.000 (14,2%)      128.381.000 ( 8,2%)

2008         215.209.000 (13,6%)       115.314.000 (7,3%)

 
2012          167.956.000 (10,6%)       85.344.000 (5,4%) -3% από το 2008

2016           151.622.000 (9,6%)        72.525.000 (4,6%) -1% από το 2012

Η διατήρηση του σημερινού ρυθμού μείωσης θα άφηνε 121 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία το 2025, εκ των οποίων 52 εκατ. θα ήταν σε επικίνδυνη εργασία. Ένας παρόμοιος υπολογισμός, δείχνει ότι ακόμη και η διατήρηση του ρυθμού που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2008 έως 2012 -ο ταχύτερος που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα- δεν θα ήταν αρκετή. Η επίτευξη του στόχου για μηδενική παιδική εργασία μέχρι το τέλος του 2025 απαιτεί επιταχυνόμενες προσπάθειες.


Σχεδόν το ήμισυ της παιδικής εργασίας καταγράφεται στην Αφρική (72,1 εκατ.) και ακολουθούν η Ασία και Ειρηνικός με 62 εκατ., η Αμερική με 10,7 εκατ., η Ευρώπη και η κεντρική Ασία με 5,5 εκατ. και τα αραβικά κράτη με 1,1 εκατ.

Παράγοντες που συμβάλλουν στην παιδική εργασία

 
▪ Περιορισμένη νομική προστασία

▪ Φτώχεια και κοινωνική ευπάθεια

▪ Κακή ποιότητα σχολικής εκπαίδευσης, περιορισμένη πρόσβαση στο σχολείο

▪ Περιορισμένες ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας, δύσκολες μεταβάσεις στην εργασία

▪ Απουσία ή αδύναμη υλοποίηση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και της πραγματικής αναγνώρισης του δικαιώματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων και άλλων μορφών κοινωνικού διαλόγου

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών στην παιδική εργασία είναι εντελώς εκτός εκπαίδευσης. Στην ομάδα ηλικίας 5-14 ετών, υπάρχουν 36 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία που είναι εκτός σχολείου, 32% όλων των εργαζόμενων παιδιών αυτής της ηλικιακής ομάδας.

Η παιδική εργασία συνδέεται και με την οικονομική κατάσταση. Ποσοστό 43% των παιδιών στην παιδική εργασία ζουν σε χώρες με χαμηλό εθνικό εισόδημα, ενώ 1,3% ζουν σε χώρες με υψηλό εθνικό εισόδημα. Μάλιστα, 71% των εργαζόμενων παιδιών απασχολούνται στον αγροτικό τομέα και 69% από αυτά εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, εντός της οικογενειακής τους μονάδας.
 
ΠΗΓΗ protothema.gr

«Aιώνια Μακεδονία» η τουριστική καμπάνια των Σκοπιανών

H επίσημη τουριστική εκστρατεία των Σκοπίων συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από το προκλητικό μότο «Macedonia Timeless» που καθιερώθηκε το 2009 επί παντοδυναμίας Γκρουέφσκι – ΝΔ: Προκλητική η χρήση του όρου «Μακεδονία» από επίσημη ιστοσελίδα των Σκοπίων – ΚΙΝΑΛ: Τα Σκόπια ακυρώνουν στην πράξη τη Συμφωνία των Πρεσπών – Για «μικροπολιτική» κάνει λόγο το υπ. Εξωτερικών

 
Μπορεί στην τελευταία του συνέντευξη στην ΕΡΤ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να δήλωσε περήφανος για τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά οι γείτονες συνεχίζουν να προβάλλουν προκλητικά τη χώρα τους ως «αιώνια Μακεδονία» προκειμένου να προσελκύσουν ξένους επισκέπτες. Την ίδια ώρα πονοκέφαλο δημιουργεί στην κυβέρνηση Ζάεφ τόσο η άρνηση της σλαβικής πλειοψηφίας των συμπατριωτών του να αποδεχτούν την ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» όσο και η διαφαινόμενη ήττα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουλίου.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών η κυβέρνηση Ζάεφ όχι μόνο δεν έχει προσαρμόσει την επίσημη τουριστική καμπάνια σύμφωνα με όσα έχουν συμφωνηθεί με την Αθήνα, αλλά συνεχίζει προκλητικά να προβάλλει τα Σκόπια ως «Μακεδονία» και όχι ως Βόρεια Μακεδονία χρησιμοποιώντας τα προκλητικά μότο «Macedonia Timeless» (αιώνια Μακεδονία) και «Macedonia, your next destination» (Μακεδονία, ο επόμενος προορισμός σου) που του κληρονόμησε ο εθνικιστής προκάτοχός του Νίκολα Γκρουέφσκι. Η τουριστική καμπάνια συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από την αρχαία Μακεδονία και τα «μακεδονικά» κρασιά και κάπου με μικρά ψιλά γράμματα αναφέρεται η χώρα ως Βόρεια Μακεδονία.

H επίσημη τουριστική καμπάνια των Σκοπίων συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από το προκλητικό μότο «Macedonia Timeless», κάτι σαν το δικό μας «Live your myth in Greece», που καθιερώθηκε το 2009 επί παντοδυναμίας Γκρουέφσκι, στο πλαίσιο «αρχαιομακεδονοποίησης» της σλαβικής πλειοψηφίας που επιχείρησε να προωθήσει. Μέσω εντυπωσιακών σποτ, με άρωμα Χόλιγουντ, που προβλήθηκαν σε τοπικά και διεθνή δίκτυα (CNN, EURONEWS, TRAVEL CHANNEL κ.ά.) οι γείτονες επιχείρησαν να παρουσιαστούν ως απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και της αρχαίας Μακεδονίας προωθώντας παράλληλα, εκτός από τον τουρισμό, και τα «μακεδονικά» κρασιά. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ των Σκοπίων, η παραγωγή κάθε σποτ άγγιξε τα 180.000-200.000 ευρώ.

Η σχετική ιστοσελίδα macedonia-timeless.com θεωρείται το… επίσημο τουριστικό site της «Μακεδονίας», όπως αναφέρει στην πρώτη του σελίδα, και παρέχει τουριστικές πληροφορίες για τη χώρα σε 12 γλώσσες.

Στο κανάλι της σελίδας στον YouTube εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα βίντεο που δεν συνάδουν με όσα ορίζει η Συμφωνία των Πρεσπών και παρουσιάζουν ουσιαστικά τους κατοίκους της γειτονικής χώρας ως κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, της Ιστορίας και του πολιτισμού της. Η επίσημη σελίδα του υπουργείου Εξωτερικών παραπέμπει μάλιστα στο macedonia-timeless.com, παραβλέποντας Πρέσπες και erga omnes. 


macedonia1
Η κυβέρνηση Ζάεφ συνεχίζει να κάνει χρήση του προκλητικού μότο «Macedonia Timeless» (αιώνια Μακεδονία) προκειμένου να προσελκύσει ξένους επισκέπτες στη χώρα. Η επίσημη ιστοσελίδα αποτελεί σήμερα τον πληρέστερο τουριστικό οδηγό για τα Σκόπια σε 12 γλώσσες


«Exploring Macedonia»

H ιστοσελίδα exploringmacedonia.com αποτελεί την επίσημη εθνική πύλη τουρισμού των Σκοπίων, με πληροφορίες ειδικά για τον εναλλακτικό τουρισμό της χώρας τον οποίο προωθούν μεθοδικά οι γείτονες ελλείψει θάλασσας.

Οι εναλλακτικές δράσεις, τα αξιοθέατα, τα κρασιά, τα φεστιβάλ κ.ά. που παρουσιάζονται αναφέρονται αποκλειστικά στη «Μακεδονία» και όχι στη Βόρεια Μακεδονία.
Στο πλαίσιο αυτό προωθείται και το «Macedonia your next destination», παραβλέποντας και πάλι τα συμφωνημένα με την Ελλάδα. Τα δύο προκλητικά μότο της τουριστικής καμπάνιας των γειτόνων προβλήθηκαν το προηγούμενο διάστημα σε όλες τις διεθνείς εκθέσεις τουρισμού που έλαβαν μέρος. Σε όσες περιπτώσεις το θέμα δημοσιοποιήθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ, όπως στην περίπτωση του Βερολίνου, υπήρξε επίσημη ελληνική αντίδραση, με αποτέλεσμα να αποσυρθούν από τα σταντ των περιπτέρων, όπου για να είναι καλυμμένοι οι εκπρόσωπο του Οργανισμού Προώθησης και Υποστήριξης Τουρισμού της χώρας είχαν με πολύ μικρά γράμματα γράψει το «Βόρεια Μακεδονία». Το συγκεκριμένο περιστατικό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος των Σκοπίων Μίλε Μποσνιάκοφσκι, το είχε αποδώσει σε «ακούσιο τεχνικό λάθος», όπως φαίνεται, όμως, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Να σημειωθεί επίσης, ότι στο επίσημο site του Οργανισμού Προώθησης και Υποστήριξης Τουρισμού, του αντίστοιχου ΕΟΤ των Σκοπίων, το επίσημο domain παραμένει tourismmacedonia.gov.mk. Στην ίδια σελίδα υπάρχει βίντεο που προβάλλει τις ομορφιές και τα αξιοθέατα της «Μακεδονίας». Βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, όμως, η τουριστική καμπάνια θα πρέπει να αφορά πλέον τη «Βόρεια Μακεδονία».


macedonia2
 


Απροθυμία

Στην επίσημη σελίδα του υπουργείου Εξωτερικών η ονομασία Βόρεια Μακεδονία έχει αλλάξει μόνο στο λογότυπο και στους κεντρικούς τίτλους των κατηγοριών. Αν και έχει περάσει καιρός από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, τα κείμενα και οι παρουσιάσεις δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό και η χώρα παρουσιάζεται ανεξαιρέτως ως «Μακεδονία». «Η απροθυμία των γειτόνων να προσαρμόσουν το επίσημο περιεχόμενο των κυβερνητικών ιστοσελίδων, σύμφωνα με όσα ορίζει η Συμφωνία με την Αθήνα, αποτυπώνει προθέσεις και διαθέσεις», σχολίασε στο «ΘΕΜΑ» διπλωμάτης του υπουργείου Εξωτερικών, επισημαίνοντας πως μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Ζάεφ έχει προχωρήσει μόνο στις αναγκαίες αλλαγές που είναι αναγκασμένη λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών και όχι σε ευρύτερες σύμφωνα με το πνεύμα της. Ιδια είναι η κατάσταση και σε άλλες κυβερνητικές ιστοσελίδες, αλλά και σε ονομασίες δημόσιων οργανισμών όπου δεν υπάρχει διάθεση τροποποίησής τους ή αλλάζουν με διάφορα φραστικά τρικ.


macedonia3
Ως «Μακεδονία» εμφανίστηκαν στην Εκθεση Τουρισμού του Βερολίνου (ΙΤΒ), τον περασμένο Μάρτιο, πλασάροντας στην πρόσοψη του περιπτέρου τα «Macedonia your next destination» και «Macedonia Timeless»

Έντονη αντίδραση από ΝΔ-ΚΙΝΑΛ: Οι Σκοπιανοί ακυρώνουν στην πράξη τη Συμφωνία των Πρεσπών

Η αποκάλυψη ότι η τουριστική καμπάνια των Σκοπιανών δεν έχει αλλάξει προκάλεσε την αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας και του Κινήματος Αλλαγής που μιλούν για «θρασύτατη χρήση του όρου «Μακεδονία» από επίσημη ιστοσελίδα των Σκοπίων και για ακύρωστη στην πράξη της Συμφωνίας των Πρεσπών αλλά «για τον Τσίπρα, πέρα βρέχει». Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν αντίδραση από την κυβέρνηση με τον Γιώργο Κατρούγκαλο να κάνει λόγο για μικροπολιτική εκμετάλλευση του θέματος αρκούμενος στις διαβεβαιώσεις που έλαβε από τα Σκόπια στις… 15 Μαΐου σύμφωνα με τις οποίες θα  αλλάξουν την τουριστική τους εκστρατεία.

«Η προκλητική και θρασύτατη χρήση του όρου «Μακεδονία» από επίσημη ιστοσελίδα των Σκοπίων και μάλιστα για την τουριστική προβολή της γειτονικής χώρας, δικαιώνει με τον χειρότερο τρόπο την πρόβλεψη της Νέας Δημοκρατίας. Οτι μετά την απαράδεκτη υποχώρηση της κυβέρνησης Τσίπρα να παραδώσει άνευ όρων στους γείτονες τη δήθεν «μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα», ο όρος «Βόρεια» απλά θα εκφυλιστεί και θα ξεχαστεί», τονίζει σε ανακοίνωσή της η Πειραιώς και προσθέτει: «Η κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα. Οι λίγες ημέρες που της απομένουν στην εξουσία δεν της συγχωρούν κανένα άλλοθι αδράνειας».

«Λίγους μήνες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και οι γείτονες την ακυρώνουν στην πράξη χρησιμοποιώντας επισήμως το όνομα Μακεδονία. Για τον κ. Τσίπρα βέβαια πέρα βρέχει. Τα έδωσε όλα τώρα δεν τον ενδιαφέρουν ούτε τα προσχήματα» τονίζει από την πλευρά του το ΚΙΝΑΛ.

Τι απαντά το υπουργείο Εξωτερικών

Από την πλευρά της η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε κάποια παρέμβαση όπως προκύπτει από την ανακοίνωση που εκδόθηκε την Κυριακή από το γραφείο του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Κατρούγκαλου.

Στην ανακοίνωση ο Γιώργος Κατρούγκαλος κατηγορεί τη ΝΔ για μικροπολιτική εκμετάλλευση του θέματος και επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «ήδη από τις 15 Μαΐου η γειτονική χώρα έχει ανακοινώσει ότι πρόκειται να αλλάξει η τουριστική της εκστρατεία για να είναι σύμφωνη με τη νέα της ονομασία».

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Η Νέα Δημοκρατία επιλέγει για μια ακόμα φορά να γίνει ουρά των κίτρινων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που στηρίζουν την πολιτική της. Επιλέγει να αγνοεί για προφανείς λόγους μικροπολιτικής εκμετάλλευσης το γεγονός ότι όλη η υφήλιος αποκαλεί τη γείτονα χώρα Βόρεια Μακεδονία, ότι αυτή έχει αλλάξει εκατοντάδες ονομασίες θεσμών και κτηρίων ώστε να αντιστοιχούν στη νέα ονομασία και συνεχίζει, και ότι ήδη από τις 15 Μαΐου έχει ανακοινώσει ότι πρόκειται να αλλάξει η τουριστική της εκστρατεία για να είναι σύμφωνη με τη νέα της ονομασία. 

Και όλα αυτά σε πλήρη αντίθεση  με την εποχή κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας όπου η γειτονική χώρα χρησιμοποιούσε κατά κόρον την τότε συνταγματική της ονομασία και σε διεθνές επίπεδο, ενώ στην καλύτερη περίπτωση χρησιμοποιούσε την προσωρινή ονομασία Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, μια ονομασία δηλαδή όπου ο επιθετικός προσδιορισμός ήταν στη «Δημοκρατία» και όχι στη λέξη «Μακεδονία».

Χάνει έδαφος ο Ζάεφ και προειδοποιεί

Εναν χρόνο μετά τις Πρέσπες, η σλαβική πλειοψηφία των Σκοπίων φαίνεται να μην αποδέχεται τα τετελεσμένα που έχει επιφέρει και, κυρίως, την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας της χώρας. Ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ ουσιαστικά επιβιώνει εξαιτίας της μεγάλης υποστήριξης της αλβανικής κοινότητας. Ετσι, κατάφερε πρόσφατα να εκλεγεί πρόεδρος της χώρας ο υποψήφιος του κυβερνητικού συνασπισμού Στέβο Πενταρόφσκι συγκεντρώνοντας ποσοστό περίπου 52% έναντι 45% της υποψήφιας του αντιπολιτευόμενου κόμματος VMRO-DPMNE Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα.

Χαρακτηριστικά του κλίματος είναι όσα συνέβησαν την περασμένη Δευτέρα στα Σκόπια, κατά την υποδοχή της ομάδας χάντμπολ Βαρντάρ, που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η εκδήλωση, στην οποία δεν παραβρέθηκε κανένας κυβερνητικός αξιωματούχους, εξελίχθηκε σε συλλαλητήριο κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, με το σύνθημα «Ποτέ Βόρεια – Μόνο Μακεδονία» να κυριαρχεί, ενώ το πλήθος κρατούσε στα χέρια και κυμάτιζε τις σημαίες με τον Ηλιο της Βεργίνας. Τα συνθήματα του κόσμου ακολούθησαν οι δηλώσεις παικτών της Βαρντάρ στην εξέδρα της υποδοχής, που υπερτόνιζαν πως η ονομασία της χώρας είναι «Μακεδονία» και όχι Βόρεια Μακεδονία.

Προηγήθηκαν δηλώσεις του αρχηγού της ομάδας σε ΜΜΕ των Σκοπίων ότι η ομάδα δεν είναι της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως έγραφαν τα ξένα μέσα, αλλά της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», δίνοντας έτσι το έναυσμα για πολιτικοποίηση του γεγονότος.

Μπροστά στο αρνητικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί ο Ζάεφ ελπίζει να ξεκλειδώσει άμεσα το θέμα έναρξης ενταξιακών συνομιλιών της χώρας του με την Ε.Ε. Με τελευταίες του δηλώσεις ο ίδιος προειδοποίησε, με αποδέκτη κυρίως τη Γερμανία, πως σε περίπτωση που δεν ανοίξει ο δρόμος για ένταξη στην Ε.Ε. είναι θέμα χρόνου η άνοδος των εθνικιστών στην κυβέρνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Να σημειωθεί πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην πρόσφατη ετήσια έκθεση προόδου για τα Δυτικά Βαλκάνια πρότεινε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια. Ωστόσο φαίνεται πως υπάρχει απροθυμία κάποιων κρατών-μελών να συζητήσουν για διεύρυνση της Ε.Ε. αυτή τη στιγμή. Την τελική απόφαση θα πάρει στις 20 Ιουνίου το Συμβούλιο των «28» στο Λουξεμβούργο. Κλίμα αβεβαιότητας προκαλεί και η διαφαινόμενη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές του Ιουλίου.



macedonia4
To μότο «Macedonia your next destination» (Μακεδονία, ο επόμενος προορισμός σου) αναγράφεται στα περίπτερα διεθνών εκθέσεων όπου συμμετέχουν τα Σκόπια, προκαλώντας ενίοτε ελληνικές αντιδράσεις

ΠΗΓΗ protothema.gr

Μέρκελ: Φρένο στην ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ!

Διάσταση απόψεων διαπιστώνεται μεταξύ των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού σε ό,τι αφορά την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ να απαντά αρνητικά στην επιθυμία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων με τις δύο χώρες.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Sueddeutsche Zeitung και του οικονομικού ειδησεογραφικού ιστότοπου finanzen.de, η κυρία Μέρκελ, μιλώντας χθες στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Bundestag, κατέστησε σαφές ότι μια σχετική απόφαση θα μπορούσε να ληφθεί από γερμανικής πλευράς το νωρίτερο τον Οκτώβριο.

«Λυπούμαι πολύ για το γεγονός ότι η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) απορρίπτει αυτό που είχε υποσχεθεί πριν από έναν χρόνο, να ξεκινήσουν τον Ιούνιο οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία», δηλώνει ο υφυπουργός Εξωτερικών Μίχαελ Ροτ (SPD) προς τη Sueddeutsche Zeitung και προσθέτει ότι οι δύο χώρες έχουν «κάνει τα μαθήματά τους». Με το βλέμμα «στη δική μας ασφάλεια και στη σταθερότητα της περιοχής είναι απαραίτητο να παραμείνουμε αξιόπιστοι και να στείλουμε θετικά μηνύματα. Όλα τα άλλα θα αποτελούσαν απροσεξία από την άποψη της εξωτερικής πολιτικής, τόνισε ο Γερμανός υφυπουργός.

Την Πέμπτη (6.6.2019) πάντως, το γερμανικό ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο ενέκρινε, με τις ψήφους όλων των κομμάτων εκτός της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) και της Αριστεράς, το Πρωτόκολλο Εισδοχής της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, υιοθετώντας την εισήγηση της κυβέρνησης, η οποία δήλωσε πεπεισμένη ότι η ένταξη της χώρας «θα συμβάλει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα στον ευρωατλαντικό χώρο».

ΠΗΓΗ : newsit.gr

2019: Νέα προβολή εδρών για το νέο Κοινοβούλιο

Νέα, επικαιροποιημένη στατιστική προβολή για τη νέα σύνθεση του ΕΚ βάσει τελικών και προσωρινών αποτελεσμάτων σε 26 χώρες και εκτιμήσεων σε άλλες δύο:

27.05 am provisional results   
Προσωρινά αποτελέσματα

Η νέα στατιστική προβολή βασίζεται σε:

  • Τελικά αποτελέσματα σε επτά χώρες: Κροατία, Κύπρο, Τσεχία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Σλοβακία
  • Προσωρινά αποτελέσματα σε 19 χώρες: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Δανία, Εσθονία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία
  • Εκτιμήσεις εθνικών αποτελεσμάτων σε δύο χώρες: Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο

Η στατιστική προβολή για τη σύνθεση του ΕΚ θα συνεχίσει να ενημερώνεται και να δημοσιεύεται στο ekloges-apotelesmata.eu/. Εκεί μπορείτε να βρείτε αποτελέσματα σε εθνικό επίπεδο, κατανομές εδρών ανά πολιτική ομάδα και χώρα, αναλυτικά στοιχεία για εθνικά κόμματα και πολιτικές ομάδες, την κατανομή των εδρών ανά φύλο και στοιχεία για την αποχή. Μπορείτε επίσης να συγκρίνετε αποτελέσματα, να σχηματίσετε προβλέψεις για κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και να χρησιμοποιήσετε το widget σας.

Εκτιμήσεις για την αύξηση της συμμετοχής

Οι προσωρινές εκτιμήσεις για προσέλευση στις κάλπες της τάξης του 50,82% (συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων από το Ηνωμένο Βασίλειο) υποδηλώνουν σημαντική ενίσχυση της συμμετοχής και το χαμηλότερο ποσοστό αποχής για τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Προκλητικός Ερντογάν για τη Γενοκτονία των Ποντίων: Τα θύματα ήμασταν εμείς!

100 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποφράδα 19η Μαΐου 1919. Από την ημέρα που ο στρατός του Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στο λιμάνι της Σαμσούντας και ξεκίνησε το μαρτύριο για τους Έλληνες του Πόντου. Φυσικά, όλα αυτά, κατά τον Ερντογάν, δεν έγιναν ποτέ.

Ανήμερα της 100ης επετείου από τη Γενοκτονία των Ποντίων, ο Ερντογάν βρέθηκε στο λιμάνι της Σαμσούντας, εκεί όπου το ’19 αποβιβάστηκε ο Ατατούρκ και έτσι θέλησε να γιορτάσει τα 100 χρόνια από την έναρξη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας των Τούρκων. Έναν αγώνα που έπνιξε στο αίμα τον Πόντο και βύθισε στο πένθος τον ποντιακό ελληνισμό.

Από την ιστορική αποβάθρα της Σαμσούντας, απ’ όπου ο Κεμάλ άρχισε τον αγώνα κατά των ξένων δυνάμεων, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φρόντισε να περιπαίξει ξανά τον πόνο των Ελλήνων του Πόντου. Για άλλη μια φορά αρνήθηκε πως υπάρχει γενοκτονία των Ποντίων. Αρνήθηκε πως η Τουρκία είναι υπόλογη και υπεύθυνη για τον αφανισμό εκατομμυρίων. Δεν υπάρχει, είπε, τίποτα για το οποίο να πρέπει η Τούρκοι να αισθάνονται ντροπή.

«Δεν έχει καταγραφεί καμία γενοκτονία, καμία τυραννία και καμία ενέργεια που να κάνει αυτό το έθνος να νοιώθει ντροπή, παρά τον τεράστιο πόνο και τις απώλειες που βίωσαν Οθωμανοί και Τούρκοι τους τελευταίους δύο αιώνες», είπε ο Ερντογάν.

Δύτες στη Μούγλα (στο Αιγαίο) ανοίγουν την τουρκική σημαία στον βυθό

Κατά τον Τούρκο πρόεδρο, ήταν οι Τούρκοι που υπέστησαν τη μεγαλύτερη γενοκτονία, όταν οι Οθωμανοί αποσύρονταν από τα Βαλκάνια. Όπως είπε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Οθωμανοί πολεμούσαν γενναία σε τέσσερα μέτωπα αλλά δέχτηκαν πισώπλατο χτύπημα. «Εμείς ήμασταν που χάσαμε πάλι εκατομμύρια γυναικόπαιδα και γέρους ανθρώπους», είπε ο Ερντογάν.

Για τον πρόεδρό της, η Τουρκία δεν έχει κάνει κανένα λάθος. Το μόνο που έκανε, είπε, να διώξει όσους την πρόδωσαν. «Η μεγαλύτερη απάντηση που δώσαμε στην προδοσία ήταν να τους διώξουμε. Παρά τις μαρτυρίες της ιστορίας και τις καταγραφές στα αρχεία, εκείνοι που μας κατηγορούν εδώ και πάνω από έναν αιώνα, παραβλέπουν επίμονα τις διώξεις που υπέστη ο δικός μας λαός», υποστήριξε ο Ταγίπ Ερντογάν.

Κατά τον Τούρκο πρόεδρο, η Τουρκία παραμένει… θύμα. «Όταν βρίσκουν ευκαιρία προσπαθούν να μας διαμελίσουν, όταν βρίσκουν ευκαιρία απ’ έξω προσπαθούν να μας περικυκλώσουν» είπε και μίλησε για παγίδες και επιθέσεις κατά της ασφάλειας και της οικονομίας της χώρας του.

Ο Ερντογάν υποδέχτηκε στη Σαμψούντα το πλοίο Πίρι Ρέις, το οποίο ακολούθησε την ίδια πορεία με το πλοίο που μετέφερε τον Κεμάλ Ατατούρκ πριν 100 χρόνια στη Σαμψούντα.

Φυσικά, από το εθνικιστικό του παραλήρημα δεν θα μπορούσε να λείψει και η αναφορά στην ανατολική Μεσόγειο, όπου η Τουρκία προκαλεί εδώ και πολλούς μήνες. Και είπε ξανά ότι τα ενεργειακά αποθέματα στην περιοχή, δεν είναι μόνο θέμα της Κύπρου!

«Όσο κι αν κάποιοι νομίζουν ότι το Συριακό είναι ζήτημα των Σύρων ή το Ιρακινό των Ιρακινών, ή το ζήτημα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης των Βοσνίων, ή ακόμη κι αν νομίζουν ότι το ζήτημα της ανατολικής Μεσογείου είναι των Κυπρίων, ή το ζήτημα της βόρειας Αφρικής των Λίβυων, ή της Τυνησίας των Αλγερινών, εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν είναι έτσι», τόνισε.

Μίλησε επίσης και για τα F-35 και την πίεση των ΗΠΑ να μην αγοράσει τους ρωσικούς S-400. «Οι ΗΠΑ μπορεί να κάνουν νάζια, αλλά τελικά η Τουρκία θα πάρει και τα F35 και τους S400», είπε ο Τούρκος πρόεδρος.

ΠΗΓΗ :

newest.gr

ethnos.gr

 

Ένας αιώνας από τη Γενοκτονία των Ποντίων

Ήταν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και άρχισε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα – το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.



Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά – ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας. Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν.

Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στον στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

 

Ο θύτης δεν αναγνωρίζει το έγκλημα

Το επίσημο τουρκικό κράτος, που διαδέχθηκε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αρνείται ότι διαπράχθηκε «γενοκτονία» εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της Ανατολής τα τελευταία χρόνια ύπαρξης της αυτοκρατορίας.

«Η Τουρκική Δημοκρατία, δημιουργείται το 1923, δηλαδή μετά το τέλος των γεγονότων. Τα γεγονότα και τις γενοκτονίες τις προκάλεσε ο ακραίος τουρκικός εθνικισμός, οι Νεότουρκοι στην αρχή και ο Κεμάλ στη συνέχεια. Η σχέση του σύγχρονου τουρκικού κράτους με αυτούς που διέπραξαν τις γενοκτονίες μπορεί να μην είναι θεσμική, είναι όμως οργανική, γιατί ουσιαστικά αυτοί δημιουργούν το τουρκικό κράτος» αναφέρει ο κ. Αγτζίδης.

Ο ίδιος, ο όρος «γενοκτονία» διατυπώθηκε και ενσωματώθηκε στο διεθνές δίκαιο, μεταγενέστερα (1948) από τον Πολωνό νομομαθή Ράφαελ Λέμκιν, με σκοπό τη νομική περιγραφή «μαζικών εγκλημάτων» από κυρίαρχες εξουσίες, με προσχεδιασμό, οργάνωση, συστηματικότητα και με σκοπό «τη μεθοδευμένη εξολόθρευση, ολική, ή μερική» διαφόρων «εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών, ή άλλων μειονοτήτων» και έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη ενός ευρύτερου επιστημονικού διαλόγου και κοινωνικού προβληματισμού.

Το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων, σύμφωνα με μελετητές των γεγονότων, είτε εξαιτίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είτε και του συνεχιζόμενου επιστημονικού διαλόγου και της διαδικασίας τεκμηρίωσης, ή και των δύο, κρατήθηκε χαμηλά για δεκαετίες, ώσπου άρχισε σταδιακά να τίθεται εντονότερα από την προσφυγική «Κοινωνία των Πολιτών», τους επιζήσαντες και τους απογόνους τους, κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα

Η οργανωμένη μελέτη των πηγών, η αξιοποίηση των μαρτυριών, αλλά και έργα νεώτερων ιστορικών, ελλήνων και ξένων, μεταξύ αυτών και σύγχρονων τούρκων ιστορικών, τις τελευταίες δεκαετίες βοήθησε στην αποσαφήνιση του ιστορικού τοπίου και σε ευρεία επιστημονική τεκμηρίωση του αιτήματος «μνήμης» και αναγνώρισης «γενοκτονικών» πρακτικών, οι οποίες εφαρμόστηκαν κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, μεταξύ αυτών και κατά του ποντιακού ελληνισμού (1916-1922).

Έγκριτοι Έλληνες και ξένοι, ιστορικοί, νομικοί, κοινωνιολόγοι, αποφαίνονται σήμερα, παραθέτοντας στοιχεία και επιχειρήματα, ότι οι διωγμοί, οι θάνατοι, οι πυρπολήσεις χωριών και οι εκτοπίσεις, εκείνη της περιόδου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποτελούσαν μέρος ενός «μεθοδευμένου» και «συστηματικού» σχεδίου της εθνικιστικής «ελίτ» των Νεότουρκων, με κύριο στόχο τον «εκτοπισμό», την «εκδίωξη από τα εδάφη της αυτοκρατορίας» με τη χρήση βίαιων, απάνθρωπων πρακτικών που είχαν ως αποτέλεσμα μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τις χριστιανικές μειονότητες της Ανατολής.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παραθέτει τις απόψεις τεσσάρων Ελλήνων επιστημόνων, μελετητών των γεγονότων εκείνης της περιόδου, τα οποία σφράγισαν τη μοίρα του προσφυγικού στοιχείου, του ποντιακού και μικρασιατικού ελληνισμού.

Θεοδόσης Κυριακίδης. Διδάκτωρ ιστορίας, επιστημονικός συνεργάτης στην Έδρα Ποντιακών Σπουδών του ΑΠΘ

Χρονολογία – σταθμός αποτελεί ασφαλώς η «Επανάσταση των Νεότουρκων» τον Ιούλιο 1908 στην οθωμανική Θεσσαλονίκη, όταν οι Ταλάτ –Κεμάλ –Ενβέρ, υποβαθμίζουν τη σουλτανική εξουσία και καθίστανται απόλυτα κυρίαρχοι, πολιτικά, ιδίως μετά το 1913. Τα συνέδρια των Νεοτούρκων είναι τακτικά, το πιο σημαντικό είναι αυτό το 1913 στη Θεσσαλονίκη, όπου εκεί αποκρυσταλλώνεται το σύνθημα : «Η Τουρκία στους Τούρκους».

Οι βαλκανικοί πόλεμοι θα δημιουργήσουν έντονα προβλήματα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, γιατί με την απώλεια οθωμανικών εδαφών και την προσφυγοποίηση των μουσουλμάνων από βαλκανικά εδάφη, πιέζονται οι ελίτ και οι Νεότουρκοι, οι οποίοι θα κληθούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Κατηγορούν τους χριστιανούς ότι «κατέστρεψαν τη χώρα» και ότι πάντοτε προσπαθούσαν «να στραφούν κατά της πατρίδας». Υπάρχουν αναφορές τους, για «εσωτερικό καρκίνωμα στο σώμα της αυτοκρατορίας», ή «πληγή που πρέπει να γιατρευτεί», ή για το «άγριο χορτάρι που πρέπει να ξεριζωθεί», κ.τ.λ. Αυτή η τάση του τουρκικού εθνικισμού βρίσκει ιδεολογικούς εκφραστές, όπως ο Ζιγιά Γκιολκάπ, ο οποίος με ποιήματα και με άρθρα στον τύπο ενισχύει αυτόν τον τουρκικό εθνικισμό.

Προς τα τέλη του 1914, λίγες εβδομάδες μετά το ξέσπασμα του Α’ΠΠ, παρατηρείται συσπείρωση των μουσουλμάνων και επικρατεί το σύνθημα: «Ο πόλεμος για τη σωτηρία της πατρίδας δεν είναι μόνο αναγκαίος είναι και θεάρεστος».

Η ελίτ έχει αποφασίσει να εκδιώξει τις χριστιανικές κοινότητες. Αυτό, ασφαλώς, δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να προκαλέσει τις μεγάλες δυνάμεις, τη διεθνή κοινότητα. Οπότε το σχέδιο που έχουν είναι προσπάθειες ανταλλαγής υποτίθεται εθελοντικών για ανταλλαγή πληθυσμών, στη συνέχεια με πογκρόμ ιδίως στα παράλια της Μικράς Ασίας 1913-14 να δημιουργήσουν συνθήκες τρόμου, όπως η σφαγή της Φώκαιας, για να διώξουν τους πληθυσμούς αυτούς. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες, έχουν δημοσιευτεί.

Επόμενος σημαντικός σταθμός είναι η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, όπου οι σφαγές ξεσηκώνουν την κοινή γνώμη. Επειδή, με τις σφαγές των Αρμενίων προκάλεσαν την κοινή γνώμη, οι Γερμανοί στέλνουν συνεχώς τηλεγραφήματα και εκδηλώνουν την ανησυχία τους – καθώς ήταν στενοί σύμμαχοι και συνεργάτες κατά τον Α’ΠΠ – ότι η διεθνής κοινή γνώμη θα κατηγορήσει τους ίδιους ότι προκαλούν αυτοί τις σφαγές αυτές. Μάλιστα, υπάρχει δημοσίευμα από εφημερίδα του Μονάχου ότι οι σφαγές πραγματοποιούνται στο όνομα του Κάιζερ…» Επιλέγεται, λοιπόν, η βίαιη μετατόπιση των χριστιανικών μειονοτήτων προς το εσωτερικό».

Η ελίτ των Νεότουρκων οργανώνει την εξόντωση, μέσω των εκτοπισμών. Το σχέδιο λειτουργεί με ένα διπλό μηχανισμό. Η ιδέα ήταν να μετατοπιστούν, όπως έλεγαν, για «στρατιωτικούς λόγους» περί τα 30-50 χλμ. προς την ενδοχώρα. Παρατηρώντας όμως τις πορείες αυτών, όμως, βλέπουμε ότι φτάνουν μέχρι την Μαλάτεια και περιοχές που είναι σε απόσταση 300- 400 χιλιόμετρα. Οπότε βλέπει κανείς ότι δεν εξυπηρετεί στρατιωτικούς λόγους αλλά μέσα από τις πορείες, τις κακουχίες το κρύο, την πείνα σκοπός ήταν η εξόντωση.

Μέχρι και οι σύμμαχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο αυστριακός πρόξενος, ή ο γερμανός πρέσβης σημειώνουν στα τηλεγραφήματα που στέλνουν αναφέρουν ότι «μπορεί κανείς να κατανοήσει την μετακίνηση των ανδρών στο εσωτερικό για στρατιωτικούς λόγους», αλλά διερωτώνται επίσης, «ποιός είναι ο λόγος να εκτοπίζονται γυναίκες και παιδιά;». Το αντάρτικο στον Πόντο δημιουργείται εκείνη την περίοδο, ως προσπάθεια αυτοάμυνας, διαφύλαξης της ζωής τους.

Ο διοικητής της Τεσκιλάτ ι Μαχρουσά, – αφού έχουν εξοντωθεί οι Αρμένιοι – φτάνει το φθινόπωρο του 1916 στον Πόντο, και οι συστηματικές σφαγές στον Πόντο παρατηρούνται ακριβώς, την ίδια περίοδο που φτάνει εκεί. Κάτι που αποτελεί ακόμη μια ακόμη ένδειξη της στοχευμένης και της οργανωμένης εξόντωσης των ελλήνων του πόντου. Οι συστηματικές εκτοπίσεις, οι δολοφονίες, οι διώξεις αρχίζουν από το φθινόπωρο του 1916 και εξελίσσονται με σφοδρότητα μέχρι το καλοκαίρι του 1917.

Από τον Απρίλιο του 1916 μέχρι το Φεβρουάριο του 1918 η περιοχή της Τραπεζούντας και ο ανατολικός πόντος καταλαμβάνεται από το ρωσικό στρατό. Στις 15 Μαΐου του 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αναχωρεί από την Κωνσταντινούπολη και στις 19 Μαΐου φτάνει στην Αμισό, στη Σαμψούντα, με αποστολή να ειρηνεύσει την περιοχή από τη δράση ένοπλων συμμοριών. Αυτονομείται από την Υψηλή Πύλη και κάνει ακριβώς το αντίθετο. Δέκα μέρες μετά την άφιξη του, στις 29 Μαΐου συναντιέται στη Χάμσα με τον Τοπάλ Οσμάν, τον τοπικό αρχηγό μουσουλμανικών συμμοριών, ο οποίος δρα κυρίως στην περιοχή της Κερασούντας.

Φαίνεται ότι τον ενισχύει με άνδρες και οπλισμό και του χορηγεί αμνηστία «για όσα έκανε, αλλά και για το μέλλον». Και αυτό φαίνεται πολύ καθαρά στα διπλωματικά αλλά και ιεραποστολικά έγγραφα, όπου όλοι αναρωτιούνται πώς ένας απλός βαρκάρης πριν από μερικά χρόνια, να πραγματοποιεί όλα αυτά τα εγκλήματα ατιμώρητος. Η απάντηση βρίσκεται σε αυτή τη συνάντηση και στην ασυλία που έχαιρε από τον Μουσταφά Κεμάλ. Η δράση του Τοπάλ Οσμάν και των ομάδων του κορυφώνεται από το 1919 και το 1920 και στις περιοχές γύρω από Τραπεζούντα και στον ανατολικό Πόντο.

Ο ίδιος ο Κεμάλ έχει διακριθεί στη μάχη της Καλλίπολης, χαίρει εκτίμησης και καταφέρνει να συσπειρώσει τα απομεινάρια των τούρκων ατάκτων στο εσωτερικό της Ανατολίας. Ισχυροποιείται το 1921 με τις υπογραφές συνθηκών με τους συμμάχους μας κατά τον Α’ΠΠ και αργότερα και με τους μπολσεβίκους. Από το τέλος του 1921 μέχρι το Μάιο του 1922 έχουμε το δεύτερο μεγάλο κύμα των σφαγών στον Πόντο.

Βλάσης Αγζίδης. Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής ΑΠΘ

«Οι Έλληνες σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν την έναρξη των διωγμών, σε ήταν περίπου 2 με 2.2 εκατομμύρια. Στο χώρο του Πόντου ήταν περίπου 450.000. Στην επίσημη απογραφή του 1928 καταμετρήθηκαν, ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, επισήμως, 1.2 εκατομμύρια. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ελλήνων που χάθηκαν στην περίοδο 1914-22, αυτών που αγνοείται η τύχη τους, είναι της τάξης των επτακοσίων, οκτακοσίων χιλιάδων, σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

Να υπογραμμίσουμε, ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην γενοκτονία των Αρμενίων που συντελέστηκε και ολοκληρώθηκε μέσα σε λίγους μήνες και στην γενοκτονία των υπολοίπων χριστιανικών πληθυσμών, ιδιαίτερα των Ελλήνων της Ανατολής, η οποία είναι μια διαδικασία που ξεκινά από το 1913 ως το 1922, με κορύφωση σε δύο περιόδους, 1916-17 και 1920-1922.

Η «πρωτοτυπία» των Νεότουρκων στην Ιστορία ήταν ότι για πρώτη φορά στα σύγχρονα χρόνια, μια εξουσία, τελείως ψύχραιμα, επιλέγει εξαρχης, εντοπίζει και προγράφει τα θύματα, διαμορφώνει και διαχέει στους υπόλοιπους μια ιδεολογία μίσους, ακολουθεί μεθόδους κοινωνικού αποκλεισμού των στοχοποιημένων πληθυσμών, συγκροτεί και οργανώνει σε ήρεμους καιρούς παρακρατικούς μηχανισμούς που θα αναλάβουν δράση, όταν το επιτρέψουν οι γενικότερες συνθήκες.

Σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση των διώξεων έχει και ο οθωμανικός στρατός, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Α’ ΠΠ συντάσσεται στο πλευρό των Κεντρικών Αυτοκρατοριών απέναντι στην Αντάντ και έχει εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί από γερμανούς αξιωματικούς. Πρώτος στόχος να ακυρωθεί η δυνητική αντίδραση, καταρχήν του μειονοτικού πληθυσμού που μπορεί να πάρει όπλα, αλλά οι εκτοπίσεις δεν περιορίζονται μόνο σε άνδρες, λαμβάνουν τη μορφή μεγάλων από μεγάλες εθνικών εκκαθαρίσεων με θύματα και γυναικόπαιδα. Θα χτυπηθεί αρχικά ο δυτικός πόντος, ανατολικά της Τρίπολης, οι περιοχές Σαμψούντας, Μπάφρας, κ.τ.λ. με εκτεταμένες μετακινήσεις και πορείες «θανάτου» από τα παράλια στο εσωτερικό της Ανατολίας, με αποτέλεσμα τις κακουχίες, την πείνα, το θάνατο και τον εγκλεισμό όσων επιβίωσαν στα «αμελέ ταμπουρού».

Ο στόχος είναι η εκδίωξη, με βίαιες, απάνθρωπες πρακτικές , των χριστιανικών μειονοτήτων της ανατολής από τα εδάφη της αυτοκρατορίας, ανεξαρτήτως των ανθρωπιστικών συνεπειών.

Στη δεύτερη φάση, μετά την αποχώρηση των Ρώσων από τον ανατολικό Πόντο, την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα το 1919 και τη δημιουργία του στρατού του, οι εθνικές εκκαθαρίσεις με τη συμμετοχή και παρακρατικών μουσουλμανικών ομάδων θα ενταθούν και θα επεκταθούν σε όλη την έκταση του Πόντου, μέχρι και το 1923.

Βασίλειος Μεϊχανετζίδης. Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Μελέτης Γενοκτονιών

Η «Διεθνής Ένωση Μελέτης Γενοκτονιών» έχει αποφανθεί από το 2007 ότι οι διώξεις που έλαβαν χώρα από το 1913-14 μέχρι το 1923 συνιστούν όντως γενοκτονία, όπως αυτή ορίζεται στο διεθνές δίκαιο. Με αυτή την άποψη συμφωνεί ένας αυξανόμενος αριθμός γενοκτονολόγων, νομικών και ιστορικών και αυτό συνιστά το πρώτο βήμα για την περαιτέρω αναγνώριση της γενοκτονίας.

Η γενοκτονία είναι νομικός, αλλά και ιστοριογραφικός όρος, γιατί έχει εισαχθεί στην ιστοριογραφία ως τέτοιος, επειδή εκφράζει κατά τρόπο ακριβή ένα συγκεκριμένο γεγονός που είναι η γενοκτονία ενός λαού.

Όταν συντελέσθηκαν τα γεγονότα αυτά, ο όρος «γενοκτονία», τουλάχιστον στη μορφή που του έδωσε ο Λέμκιν, μπορεί να μην υπήρχε σε αυτή τη μορφή, υπήρχε όμως στις γερμανικές γλώσσες με την ίδια ακριβώς σημασία. Ο Λέμκιν, ο οποίος επινόησε τον όρο και τον εισήγαγε στο διεθνές ποινικό δίκαιο, με τη σύμβαση του ΟΗΕ το 1948 βασίστηκε στα προηγούμενα, κατά Αρμενίων και Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και κατά των Εβραίων στο Β’ΠΠ, για να ορίσει την έννοια του συγκεκριμένου εγκλήματος. Και μας το λέει αυτό ο ίδιος.

Η αναγνώριση μιας γενοκτονίας είναι ένα περίπλοκο γεγονός. Προηγείται η επιστημονική αναγνώριση και ακολουθεί ενδεχομένως η πολιτική αναγνώριση, κοινοβουλίων, πολιτικών φορέων και διεθνών οργανισμών. Η σημαντικότερη αναγνώριση είναι η επιστημονική γιατί σε αυτή βασίζεται η πολιτική αναγνώριση που έρχεται κατόπιν. Αυτό έγινε πιο φανερό, στην περίπτωση των Αρμενίων. Αυτοί που μελετούν την αρμενική γενοκτονία διαβλέπουν ότι ίδια πράγματα συνέβησαν την ίδια εποχή και αργότερα και στους έλληνες τις Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η πολιτική αναγνώριση έχει καταρχήν σημασία ηθική. Και είναι πάρα πολύ σημαντική και απαραίτητη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι ο θύτης, η Τουρκία, είναι και αμετανόητος κα δυνητικά επιρρεπής στην επανάληψη του εγκλήματος. Επειδή, λοιπόν, το 1918 με την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ή αργότερα το 1923, δε συστήθηκαν διεθνή δικαστήρια για να δικάσουν την Τουρκία για τα εγκλήματα που διέπραξε, από τον Α’ΠΠ, μέχρι το 1923 και παραμένει εκ τούτου ατιμώρητη και χωρίς μεταμέλεια έρχεται η διεθνής κοινότητα να επανορθώσει, εν μέρει, δια της πολιτικής αναγνώρισης της γενοκτονίας, τις συνέπειες της γενοκτονίας. Διότι οι συνέπειες της γενοκτονίας παραμένουν αθεράπευτες.

Η Τουρκία δεν ακολούθησε το πρότυπο της Γερμανίας, όπως όφειλε να ακολουθήσει. Εκ τούτου είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η διαδικασία αναγνώρισης και διεθνοποίησης της γενοκτονίας, ώστε ο θύτης να μην παραμένει παντελώς ατιμώρητος.

Νίκος Μιχαηλίδης. Κοινωνικός Ανθρωπολόγος, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον :

«Το έγκλημα της γενοκτονίας συντελέστηκε από οθωμανικές παρακρατικές ομάδες και τμήματα του οθωμανικού στρατού κυρίως, με τη συμμετοχή μιας πολύ ιδιαίτερης οργάνωσης «Τεσκιλάτ-ι-Μαχουσά», της μυστικής υπηρεσίας (ελεγχόμενης από το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνης της περιόδου. Στόχος ήταν να εντοπίσει που ζούσαν χριστιανικοί, ελληνικοί και αρμενικοί πληθυσμοί, ώστε να εκδιωχθούν και να εξαφανιστούν από την περιοχή.

Οθωμανοί αξιωματούχοι σχεδίαζαν ήδη από τα τέλη του 19ου αι. – έχουμε νεώτερες μελέτες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και από νέους τούρκους ιστορικούς – να εκδιώξουν ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό, μετά την ίδρυση του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1930. Σχεδίαζαν να εκδιώξουν τον ελληνικό πληθυσμό ακόμη και από την Αίγυπτο. Για διαφόρους λόγους αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε, αλλά είναι πολύ σημαντικό να το έχουμε υπόψη μας, γιατί δείχνει τη γενοκτονική πρόθεση που διαμορφώθηκε σταδιακά ως αντίληψη.

Θεώρησαν ότι οι Έλληνες θα γίνουν εργαλείο των δυτικών στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και θεώρησαν σκόπιμο να τους εκδιώξουν όχι μόνο από τον Πόντο, αλλά και από τη Θράκη, τη Μακεδονία, από την Αίγυπτο από όλα τα εδάφη που ζούσαν ελληνικές κοινότητες.

Η τουρκική αστική τάξη δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την περιουσία των εκδιωχθέντων Ελλήνων και Αρμενίων. Πολλοί μεγάλοι τουρκικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως τους γνωρίζουμε σήμερα, έχουν τις ρίζες τους στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών στην εκδίωξη και στην κατάχρηση του πλούτου από τους χριστιανικούς πληθυσμούς. Έχει τη και αυτό τη σημασία του.

Δημιουργήθηκε ο «μύθος» του τουρκικού απελευθερωτικού αγώνα. Στην ουσία δεν υπήρξε απελευθερωτικός αγώνας, αυτό που υπήρξε ήταν μια πολιτική γενοκτονίας και διώξεων των χριστιανικών πληθυσμών. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι συγκροτήθηκαν οι λεγόμενες ομάδες «τουρκικής αυτοάμυνας» μόνο στις περιοχές που ζούσαν χριστιανικοί πληθυσμοί, πουθενά αλλού στην Ανατολία δεν υπήρξε κάτι τέτοιο.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ, ως κομμάτι αυτού του νεοτουρκικού κινήματος, του «Κομιτάτου Ένωση και Πρόοδος» κατάφερε να κινητοποιήσει, χρησιμοποιώντας το μουσουλμανικό σουνιτικό ένστικτο, σημαντικά τμήματα του μουσουλμανικού πληθυσμού τα οποία γειτόνευαν με χριστιανικούς πληθυσμούς και να τους χρησιμοποιήσει ως εργαλεία για την εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών.

Δυστυχώς, η κυρίαρχη αντίληψη σήμερα στην Τουρκία είναι ότι η ίδια υπήρξε θύμα του λεγόμενου δυτικού ιμπεριαλισμού κι όχι θύτης και αυτό ερμηνεύει και τη συμπεριφορά της προς άλλους, ιδιαίτερα τους πρώην υποτελείς λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Φανταστείτε, την ίδια οπτική και συμπεριφορά να είχαν άλλες πρώην δυτικές αυτοκρατορίες προς τους πρώην αποικιοκρατούμενους τους; Κάτι τέτοιο σήμερα είναι αδιανόητο.

Θεωρώ, ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας και από ελληνικής πλευράς – αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις – χρειάζεται μια νέα προσέγγιση, η οποία θα ενσωματώνει το ζήτημα της γενοκτονίας και θα το κάνει θεμελιώδες στις σχέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατίας και προοπτικής συνεργασίας.

Το γεγονός, ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν έχει πιεστεί να αναγνωρίσει αυτό το έγκλημα σημαίνει ότι ουσιαστικά ότι έχουμε μια αναπαραγωγή της πολιτικής κουλτούρας της βίας και των διώξεων. Η προώθηση του ζητήματος αναγνώρισης της γενοκτονίας μέσα στην ίδια την τουρκική κοινωνία και στο εξωτερικό θα συμβάλει καθοριστικά στην αλλαγή και στη φιλελευθεροποίηση της κυρίαρχης τουρκικής πολιτικής κουλτούρας, που είναι μια κουλτούρα επεκτατισμού και κρατικής βίας, όχι μόνο έναντι των γειτόνων, αλλά και των ίδιων των πολιτών της χώρας.

Βαθύτατα πιστεύω ότι αν καταφέρουμε και προωθήσουμε το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας θα αλλάξει αυτή η πολιτική κουλτούρα και η πολιτική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, όχι μόνο έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και στο εσωτερικό. Θα είναι ένα σημαντικό λιθαράκι προς τον εκδημοκρατισμό αυτής της χώρας και επομένως στη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

 Ιστορική διαδρομή Ποντιακού Ελληνισμού

Ο Ελληνισμός του Πόντου σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία χρονολογείται από τον 8ο π.Χ. αιώνα. Είχε δε την εξής διαδρομή. Ίωνες Αθηναίοι κατέλαβαν τον 11ο π.Χ. αιώνα την περιοχή που πήρε την ονομασία Ιωνία λόγω της καταγωγής των νέων εποίκων. Οι Ίωνες κατέστησαν την Μίλητο μεγάλη ναυτική και εμπορική δύναμη και τα πλοία της διέσχιζαν αρχικά όλη τη Μεσόγειο. Στη συνέχεια στράφηκαν προς τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο εγκαθιστώντας νέες αποικίες. 

Τον 8ο π.Χ. αι. Μιλήσιοι ιδρύουν η Σινώπη η οποία γρήγορα γίνεται μεγάλο εμπορικό λιμάνι και ισχυρή ναυτική δύναμη. Με τη σειρά της η Σινώπη δημιουργεί νέες αποικίες-πόλεις σε όλο το μήκος των βορείων παραλίων της Μικράς Ασίας με σπουδαιότερες την Αμισό, τα Κοτύωρα, την Κερασούντα, την Τραπεζούντα κ.α. Σπουδαιότερη όλων η Τραπεζούντα που πήρε το όνομα λόγω του τραπεζοειδούς σχήματος της τοποθεσίας πάνω στην οποία είχε χτιστεί. Η ίδρυσή της χρονολογείται από το 756 π.Χ. και είναι κατά τέσσερα χρόνια αρχαιότερη της Ρώμης και πολλά περισσότερα του Βυζαντίου. Γρήγορα γίνεται μεγάλο κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ Ευρώπης και κεντρικής και νότιας Ασίας. 

Από τον 5ο π.Χ. αι. οι παράλιες πόλεις του Πόντου είναι υποτελής φόρου στους Πέρσες διατηρώντας μια ιδιότυπη αυτονομία και ανεξαρτησία. Την εποχή της κοσμοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου πλήρως ανεξάρτητες στρέφονται προς τα μεσόγεια όπου ανακαλύπτουν νέες πηγές πλούτου, όπως σίδηρο, χαλκό, άργυρο. 

Μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου ιδρύεται το Βασίλειο του Πόντου. Ένα ελληνιστικό κράτος δημιουργός του οποίου ήταν ο Μιθριδάτης ο Α’, Πέρσης σατράπης που εξελληνίστηκε πλήρως. Η διάρκεια αυτού του κράτους ήταν από το 322 έως το 64 π.Χ. οπότε η περιοχή καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και αποτελούσε πλέον επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Επί Ρωμαϊκής κυριαρχίας ο ανατολικός Πόντος (από τον Θερμόδωντα ποταμό και πέρα) ονομάστηκε Πολεμωνιακός, επειδή το 36 π.Χ. αποδόθηκε από τον Μάρκο Αντώνιο στον Πολέμωνα, εγγονό του Μιθριδάτη Στ’ του Ευπάτορα. Πρωτεύουσα του Πολεμωνιακού Πόντου έγινε η Νεοκαισάρεια.  Ο δυτικός Πόντος ονομάστηκε Γαλατικός και είχε πρωτεύουσα την Αμάσεια. 

Τα δύο αυτά τμήματα ενώθηκαν πάλι το 536 μ.Χ. επί Αυτοκρατορίας Ιουστινιανού. Πρωτεύουσα του ενιαίου Πόντου γίνεται η Τραπεζούντα. Στην περιοχή ανθεί το εμπόριο οι τέχνες αλλά και τα γράμματα. Στα χρόνια που ακολουθούν η περιοχή του Πόντου διάγει υπό ένα καθεστώς αυτονομίας με τοπικούς διοικητές, τους δούκες. Λόγω της μεγάλης απόστασης από την έδρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και λόγω ανυπαρξίας στρατιωτικών δυνάμεων, την αντιμετώπιση των διαφόρων  εισβολέων ανέλαβαν με επιτυχία οι τοπικοί άρχοντες. Από τα μέσα του 11ου αι. στις περιοχές της Μ. Ασίας εισβάλουν και εδραιώνονται διάφορα τουρκικά φύλλα, με σπουδαιότερα τους Σελτζούκους, τους Τουρκομάνους και τους Ντανισμεντίδες. Την περιοχή του Πόντου και κυρίως την επαρχία Χαλδίας υπερασπίζονται οι δούκες της οικογένειας των Γαβράδων οι οποίοι αναχαιτίζουν με επιτυχία τις επιθέσεις των Τούρκων.

Το 1204 οι σταυροφόροι της Δ’ σταυροφορίας,  αντί να ελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους όπως διακήρυξαν, άρπαξαν το Βυζάντιο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διαλύθηκε και τρία νέα ελληνικά κρατίδια δημιουργήθηκαν. Η Αυτοκρατορία της Νίκαιας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.  Οι εγγονοί του πρώην Αυτοκράτορα  Ανδρόνικου Α΄ του Κομνηνού, Αλέξιος και Δαυίδ εκείνη την περίοδο βρίσκονταν φιλοξενούμενοι της θείας τους Θάμαρ, βασίλισσας της Γεωργίας. Με την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια της θείας τους ίδρυσαν την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Πρώτος Αυτοκράτορας στέφθηκε ο Αλέξιος. Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας διήρκεσε 257 χρόνια (1204-1461).  Δηλαδή συνέχισε να υφίσταται ακόμη και μετά την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγο το 1261, σε αντίθεση με το Δεσποτάτο της Ηπείρου που διαλύθηκε το 1337. Στη διάρκεια των 257 χρόνων, 20 Αυτοκράτορες και Αυτοκράτειρες ανέβηκαν στο θρόνο με την παρακάτω σειρά:

    Αλέξιος Α’ ο Κομνηνός    1204-1222
    Ανδρόνικος Α’ ο Γίδων     1222-1235
    Ιωάννης Α’ ο Αξούχος      1235-1241
    Μανουήλ Α’ ο Μέγας Κομνηνός    1241-1263
    Ανδρόνικος Β’                                1263-1266
    Γεώργιος  Α’                                   1266-1280
    Ιωάννης Β’                                     1280-1297
    Αλέξιος Β’                                      1297-1330
    Ανδρόνικος Γ’                                 1330-1332
    Μανουήλ Β’                                    1332-1336
    Βασίλειος                                        1336-1340
    Ειρήνη η Παλαιολογίνα                  1340-1341
    Αννα η Κομνηνή                             1341-1342
    Ιωάννης Γ’ ο Κομνηνός                  1342-1344
    Μιχαήλ Α’                                       1344-1349
    Αλέξιος Γ’ ο Μέγας Κομνηνός       1349-1390
    Μανουήλ Γ’                                     1390-1417
    Αλέξιος ο Δ’                                     1417-1446
    Ιωάννης Δ’ ο Καλογιάννης               1446-1458
    Δαυίδ ο Κομνηνός                            1458-1461 

Η Τραπεζούντα κατελήφθη από τον Μωάμεθ Β΄ στις 15 Αυγούστου 1461 και ήταν η διακοσιοστή επέτειος της επανάκτησης της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους. Σε όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής σκλαβιάς γίνονται προσπάθειες εξισλαμισμού των Ελλήνων. Ορισμένοι μη αντέχοντας υποκύπτουν, άλλοι εξισλαμίζονται επιφανειακά διατηρώντας στα κρυφά την χριστιανική τους πίστη. Η Ρωσία που βρισκόταν σε συνεχείς πολέμους με τους Οθωμανούς, κατά τη λήξη των πολέμων συμπεριλάμβανε στις συνθήκες, όρους προστασίας των χριστιανών. Έτσι υπήρχαν και περίοδοι ηρεμίας για τους Έλληνες του Πόντου. Ώσπου ήρθαν οι μαύρες μέρες της γενοκτονίας και του ξεριζωμού.

Τα μαύρα σύννεφα στον ουρανό του Πόντου, εμφανίστηκαν το 1916 και αφού είχε συντελεστεί η γενοκτονία των Αρμενίων. Είχε έρθει η σειρά των Ελλήνων. Στην αρχή εξοντωτικές εκτοπίσεις και  στρατολόγηση  στα τάγματα εργασίας. Μετά φυλακίσεις και εκτελέσεις. Για να ακολουθήσει ο ξεριζωμός και η ανταλλαγή. 353.000 Πόντιοι και Πόντιες όλων των ηλικιών έχασαν τη ζωή τους στις εκτοπίσεις, στις εκτελέσεις και στο μακρύ δρόμο της προσφυγιάς. Οι επιζήσαντες ήρθαν στην Ελλάδα, προαιώνια πατρίδα, μόνο με τις ψυχές τους.

ΠΗΓΗ Zougla.gr

Δείτε live την τελετή Αφής του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα

Χιλιάδες προσκυνητές απ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχουν συγκεντρωθεί προκειμένου να βιώσουν από κοντά το μεγάλο γεγονός

 
Παρακολουθήστε σε ζωντανή αναμετάδοση ολόκληρη την τελετή Αφής του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα.

Στις 12 το μεσημέρι ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει η τελετή της Αφής του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα από τον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη κ. Θεόφιλο.

Συγκλονιστικό – Ιατροδικαστής αποκαλύπτει πώς πέθανε ο Χριστός

Υπερέβη τα ανθρώπινα μέτρα και το ότι άντεξε και ανέβηκε στον Σταυρό είναι ακόμα ένα δείγμα της θεότητάς Του» αποκαλύπτει ο καταξιωμένος ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσάφτης χαρακτηρίζοντας τον θάνατο του κυρίου αργό και λίαν βασανιστικό. Αναφέρεται, μάλιστα σε συγκεκριμένα σημεία της πορείας του Χριστού προς τον Γολγοθά και στα βασανιστικά μαρτύρια περιγράφοντας μια κατάσταση που δεν αντέχεται με βάση τα ανθρώπινα μέτρα.

Σε μια εκπληκτική συνέντευξή του ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ίσως ο πιο «διάσημος» ιατροδικαστής των τελευταίων ετών, κ. Φίλιππος Κουτσάφτης αναλύει στον Δημήτρη Ριζούλη το ποιές ήταν οι αιτίες και η επίπτωση κάθε βασανιστηρίου, βάσει των οποίων τελικά ο Χριστός πέθανε.

Ο κ. Κουτσάφτης, έχει κάνει μια  συστηματική μελέτη εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη, αλλά και τον μαρτυρικό θάνατο που είχε ο Χριστός, με επιστημονικό τρόπο.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί επιχειρεί να δώσει –στο μέτρο του εφικτού- μια επιστημονική μελέτη για το πώς προήλθε ο θάνατός Του. Η «ιατροδικαστική» έκθεση του κ. Κουτσάφτη έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Ερώτηση: Κύριε Κουτσάφτη, τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας από τις Γραφές, την παράδοση της Εκκλησίας και τις ιστορικές πηγές μάς δίνουν μια πλήρη εικόνα για τα μαρτύρια Του Χριστού;
Βεβαιότατα. Ξέρουμε πάρα πολλά στοιχεία και θα έλεγε κανείς ότι μπορούμε να βγάλουμε ένα πόρισμα. Ελπίζω να μην ακούγεται ασεβές αυτό το τόλμημα σε ορισμένους, γιατί τόλμημα είναι. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το θείο πάθος είναι εκούσιο. Ο Κύριος με τη δική Του θέληση δέχτηκε τα πάντα, γι’ αυτό ακόμα και την ώρα που τα καρφιά έσκιζαν τις σάρκες του και τρυπούσαν τα οστά Του Αυτός προσευχόταν για τους σταυρωτές Του, πράγμα πρωτοφανές.

Eρ: Ποια ήταν λοιπόν η επίπτωση των Παθών;
Αυτό που πρέπει όλοι να γνωρίζουν είναι ότι τα Πάθη είναι ψυχοσωματικά. Ο Χριστός, όταν φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο και πορεύεται για να προσευχηθεί, αφήνοντας λίγο πιο μακριά τους τρεις μαθητές (Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη), εμφανίζεται με βάση τις Γραφές εκστατικός σαν κάτι δυσάρεστο να περιμένει.

Στο τέλος, ενώ οι μαθητές δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει, ο Ιησούς προσεύχεται για τρίτη φορά και τρέχει από το μέτωπό του ιδρώτας και αίμα. Αυτό το σημείο της διήγησης περί «αιματηρού ιδρώτα» αμφισβητήθηκε πολύ έντονα για αιώνες. Ο Ευαγγελιστής όμως γράφει κάτι που ήταν αδιανόητο και πρωτοφανές, χωρίς να τον νοιάζει αν θα τον αμφισβητήσουν ή αν θα πουν ότι γράφει φανταστικά πράγματα.

Πράγματι, λοιπόν, το Ευαγγέλιο 2000 χρόνια μετά δικαιώθηκε, καθώς η Ιατρική πρόσφατα αποφάνθηκε ότι υπάρχει ένα σπάνιο συνοδό σύμπτωμα του οργανισμού με αυτά τα χαρακτηριστικά όταν κάποιος βρεθεί σε μεγάλη ψυχοσωματική ένταση. Ξέρουμε πλέον από τη σύγχρονη επιστήμη ότι οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι διάσπαρτοι στο σώμα, αλλά οι πολυπληθέστεροι βρίσκονται στις παλάμες, στα πέλματα, στον αυχένα, στις παρειές και στο μέτωπο.

Οταν ο άνθρωπος βρεθεί σε μεγάλη ένταση, είναι δυνατόν να γίνει αυτόματη ρήξη μεγάλου αριθμού τριχοειδών αγγείων στο σπείραμα των αδένων. Το αίμα που απελευθερώνεται αναμειγνύεται με τον ιδρώτα, τον βάφει κόκκινο και στη συνέχεια το παραχθέν μείγμα αναβλύζει στο δέρμα.

Δηλαδή, ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγραψε την αλήθεια. Καταλαβαίνει, όμως, κανείς σε πόσο μεγάλο βαθμό έντασης βρισκόταν Ο Ιησούς πριν ακόμα από τη σύλληψή Του. Την άλλη μέρα ήξερε ότι θα αναλάβει την ανθρώπινη αμαρτία ως αντικαταστάτης του πεσόντος ανθρώπου και θα αντιμετωπίσει πάνω στον Σταυρό τη θεία δικαιοσύνη. Δεν ήθελε να χάσει το βλέμμα του πατέρα Του που ήταν στραμμένο πάνω Του. Δεν ήταν η αγωνία Του ούτε για τη μαστίγωση ούτε για τα καρφιά.

Eρ: Τα μαρτύρια πριν από τη Σταύρωση ποια ήταν και ποια επίπτωση είχαν;
Μετά τη σύλληψη ο Ιησούς πέρασε από έξι εξαντλητικές και κακόπιστες ανακρίσεις. Από τον Άννα, τον Καϊάφα, το Συνέδριο, τον Πιλάτο, τον Ηρώδη και ξανά από τον Πιλάτο. Στα μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε με τέσσερις πολύωρους και βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξύ των ανακρίσεων και των βασανισμών σύρθηκε αλυσοδεμένος και δερνόμενος έξι φορές. Η απόσταση που διήνυσε με τις αλυσίδες ήταν περίπου έξι χιλιόμετρα. Και όλα αυτά νηστικός, διψασμένος και άυπνος.

Τα πρώτα 16 ψηφοδέλτια κομμάτων για τις ευρωεκλογές

Τα ψηφοδέλτια 16 κομμάτων για τις ευρωεκλογές

Ευρωεκλογές 2019. Δείτε αναλυτικά για κάθε κόμμα την επίσημη ανακοίνωση για τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές

 

ΠΗΓΗ eklogika.gr

Πρόσφατα Άρθρα

Προβεβλημένα Links

  • DIKTYO1 TV VIDEO PORTAL

Έυρεση στο Αρχείο

με ημερομηνία
με κατηγορία
'Ευρεση με Google

Photo Gallery





Kατηγορίες
blog καθημερινής ενημέρωσης alphafm.gr

Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Όροι χρήσης :απαγορεύεται η χρήση όλων των εικόνων, βίντεο, ειδήσεων, ρεπορτάζ, γραφικών χωρίς την άδεια του alphafm.gr και χωρίς την αναφορά πηγής

Στοιχεία Επικοινωνίας : Κολοκοτρώνη 20 - ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΤΚ 52100, 24670 26.945, apararas@gmail.com
Copyright ©2008-2017 alphafm.gr